§ 2

§ 2. 1. Pomoc de minimis jest udzielana mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 27 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1907, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2201 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650, 1118, 1560 i 1629.), zwanemu dalej „przedsiębiorcą telekomunikacyjnym”, w formie udzielanej przez BGK gwarancji spłaty kredytu przeznaczonego na finansowanie rozwoju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w tym realizacji inwestycji szerokopasmowych, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji”. 2. Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji oraz art. 3 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 289, z późn. zm.)3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 330 z 21.12.2013, str. 12 oraz Dz. Urz. UE L 193 z 02.08.2018, str. 1..