§ 9 ust. 2

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków

Dz.U. 2018 poz. 472
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa warunki, na których przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne mogą uwzględniać w taryfie koszty amortyzacji lub umorzenia środków trwałych, w tym przypadku środków użytkowanych nieodpłatnie od gminy. Kluczowym wymogiem jest przeznaczenie środków z amortyzacji wyłącznie na modernizację, odtworzenie tych środków lub spłatę kredytów inwestycyjnych.

Treść przepisu

§ 9. 1. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które zgodnie z zawartą umową użytkuje nieodpłatnie środki trwałe, może uwzględniać w niezbędnych przychodach amortyzację lub umorzenie, jeżeli zawrze z gminą porozumienie ustalające, że środki finansowe pozyskane przez przedsiębiorstwo z tego tytułu, pomniejszone o należny podatek dochodowy, będą wykorzystywane wyłącznie na cele modernizacji i odtworzenia tych środków trwałych. 2. Wartość należności nieregularnych uprawdopodabnia się w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106). 3. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, którego forma organizacyjno-prawna uniemożliwia zaliczanie kosztów amortyzacji lub umorzenia do kosztów eksploatacji i utrzymania, może uwzględniać je w niezbędnych przychodach, stanowiących podstawę do ustalania cen i stawek opłat, jeżeli środki pochodzące z amortyzacji lub umorzenia będą stanowić wyłącznie źródło finansowania modernizacji i odtworzenia środków trwałych oraz spłaty kredytów i pożyczek zaciągniętych na sfinansowanie inwestycji.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy