art. 103
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
Dz.U. 2018 poz. 5
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę wyceny wynagrodzeń pracowników niebędących sędziami w Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, wiążąc je z zasadniczym wynagrodzeniem sędziego sądu apelacyjnego, oraz reguluje kwestie dodatkowego zatrudnienia i dodatku funkcyjnego.Treść przepisu
Art. 103.
§ 1.
(uchylony)
§ 2.
Wynagrodzenie członków Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego niebędących sędziami
jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego sądu apelacyjnego w stawce podstawowej,
z tym że wynagrodzenie to podwyższa się o wartość składki obciążającej pracownika
z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.
§ 3.
Osoby, o których mowa w § 2, mogą podejmować dodatkowe zatrudnienie lub inne zajęcie
lub sposób zarobkowania wyłącznie za zgodą Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Zgoda
może być cofnięta w każdym czasie.
§ 4.
W związku z pełnioną funkcją członkowi Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego przysługuje
dodatek funkcyjny.
§ 5.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, stawki dodatku
funkcyjnego członków Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego mając na uwadze rodzaj
oraz zakres zadań związanych z pełnioną funkcją.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach
Art. 104-110.
(pominięte)
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i dostosowujące
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy