art. 103

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

Dz.U. 2018 poz. 5
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę wyceny wynagrodzeń pracowników niebędących sędziami w Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, wiążąc je z zasadniczym wynagrodzeniem sędziego sądu apelacyjnego, oraz reguluje kwestie dodatkowego zatrudnienia i dodatku funkcyjnego.

Treść przepisu

Art. 103. § 1. (uchylony) § 2. Wynagrodzenie członków Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego niebędących sędziami jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego sądu apelacyjnego w stawce podstawowej, z tym że wynagrodzenie to podwyższa się o wartość składki obciążającej pracownika z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. § 3. Osoby, o których mowa w § 2, mogą podejmować dodatkowe zatrudnienie lub inne zajęcie lub sposób zarobkowania wyłącznie za zgodą Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Zgoda może być cofnięta w każdym czasie. § 4. W związku z pełnioną funkcją członkowi Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego przysługuje dodatek funkcyjny. § 5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, stawki dodatku funkcyjnego członków Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego mając na uwadze rodzaj oraz zakres zadań związanych z pełnioną funkcją. Rozdział 10 Zmiany w przepisach Art. 104-110. (pominięte) Rozdział 11 Przepisy przejściowe i dostosowujące

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy