art. 91

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

Dz.U. 2018 poz. 5
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje skutki prawne rozpatrzenia skargi nadzwyczajnej przed Sądem Najwyższym, w tym możliwość uchylenia orzeczenia, orzekania co do istoty lub przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania. Przepis ten także ustanawia mechanizm zaskarżenia niezgodności ustawy z Konstytucją poprzez wystąpienie z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.

Treść przepisu

Art. 91. § 1. W przypadku uwzględnienia skargi nadzwyczajnej, Sąd Najwyższy uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i stosownie do wyników postępowania orzeka co do istoty sprawy albo przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi, w razie potrzeby uchylając także orzeczenie sądu pierwszej instancji, albo umarza postępowanie. Sąd Najwyższy oddala skargę nadzwyczajną, jeżeli stwierdzi brak podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. § 2. Jeżeli Sąd Najwyższy przy rozpatrywaniu skargi nadzwyczajnej uzna, że przyczyną naruszenia przez orzeczenie zasad lub wolności i praw człowieka i obywatela, określonych w Konstytucji, jest niezgodność ustawy z Konstytucją, występuje z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 179 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy