§ 1

§ 1. 1. Stypendium strony polskiej może być przyznane cudzoziemcowi studiującemu na studiach stacjonarnych w kraju swojego zamieszkania, który spełnia łącznie następujące wymagania: 1) jest osobą polskiego pochodzenia w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 609); 2) odbywa studia pierwszego albo drugiego stopnia, albo jednolite studia magisterskie, albo studia doktoranckie, w szkole wyższej posiadającej pozytywną ocenę agencji oceniającej jakość kształcenia uznawanej przez władze kraju, w którym ma siedzibę ta szkoła, z wyjątkiem studiów na kierunkach w zakresie filologii innych niż filologia polska; 3) zaliczył co najmniej pierwszy rok studiów pierwszego albo drugiego stopnia, albo jednolitych studiów magisterskich, uzyskując średnią ocen w roku akademickim poprzedzającym rok akademicki, na który ubiega się o przyznanie stypendium, na poziomie nie niższym niż 60% maksymalnej oceny możliwej do uzyskania w danej szkole wyższej, albo zaliczył co najmniej pierwszy rok studiów doktoranckich; 4) posiada znajomość języka polskiego udokumentowaną certyfikatem znajomości języka polskiego co najmniej na poziomie biegłości językowej B1, wydanym przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, lub jest absolwentem zagranicznej szkoły z polskim językiem nauczania lub działającej za granicą szkoły polskiego systemu oświaty, lub studiuje na kierunku studiów w zakresie filologii polskiej. 2. Stypendium strony polskiej może być przyznane cudzoziemcowi będącemu sierotą lub osobą niepełnosprawną, który znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, także w przypadku gdy uzyskał średnią ocen na poziomie niższym niż określony w ust. 1 pkt 3, jeżeli spełnia pozostałe wymagania, o których mowa w ust. 1.