art. 17
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych
Dz.U. 2018 poz. 770
Treść przepisu
Art. 17.
1.
Komornik uzależnia złożenie wniosku o wpis w księdze wieczystej, w ramach postępowania
egzekucyjnego albo wykonania zabezpieczenia roszczenia, od uprzedniego uiszczenia
przez wierzyciela kwoty potrzebnej na pokrycie opłaty sądowej należnej od tego wniosku.
2.
We wniosku o wpis w księdze wieczystej komornik wskazuje wysokość pobranej opłaty
sądowej. Pobraną opłatę sądową komornik przekazuje właściwemu sądowi.
3.
Jeżeli wierzyciel został zwolniony od kosztów sądowych należnych od wniosku o wpis
w księdze wieczystej, komornik wskazuje we wniosku, że opłata sądowa nie została pobrana,
i wraz z dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu przesyła do właściwego sądu odpis
prawomocnego postanowienia o zwolnieniu od kosztów sądowych.
4.
Komornik prowadzi ewidencję należności, o których mowa w ust. 1.
5.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania i uiszczania
oraz sposób i termin przekazywania sądom należności, o których mowa w ust. 1, a także
ich zwrotu oraz sposób prowadzenia ich ewidencji przez komornika i czas jej przechowywania,
uwzględniając łatwość uiszczania opłat i przekazywania ich sądom, szczegółowość ewidencji
oraz konieczność zapewnienia jej trwałości.
Rozdział 3
Opłaty komornicze
Oddział 1
Przepisy ogólne
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy