art. 22
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych
Dz.U. 2018 poz. 770
Treść przepisu
Art. 22.
1.
Opłatę od wniosku o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego
nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, opłatę za egzekucję świadczeń niepieniężnych
oraz opłaty, o których mowa w art. 40-42, art. 43 ust. 1 oraz art. 44, wnioskodawca
uiszcza wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji, wykonanie zabezpieczenia roszczenia,
wszczęcie innego postępowania albo dokonanie innej czynności.
2.
Jeżeli od wniosku nie uiszczono należnej opłaty, komornik wzywa wnioskodawcę do jej
uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wniosek złożyła osoba
zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela i
nie posiada adresu do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 285, 1860 i 2699), wpisanego do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy, komornik
wyznacza termin na uiszczenie opłaty nie krótszy niż miesiąc. W wezwaniu komornik
określa wysokość należnej opłaty, termin jej uiszczenia oraz poucza wnioskodawcę o
skutkach niewykonania wezwania.
3.
Komornik nie podejmuje czynności na skutek wniosku, od którego nie została uiszczona
należna opłata.
4.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, komornik zwraca wniosek.
Wniosek zwrócony nie wywołuje skutków, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem.
5.
W razie uiszczenia opłaty komornik podejmuje niezwłocznie, nie później niż w terminie
7 dni od dnia uiszczenia opłaty, działania niezbędne do skutecznego przeprowadzenia
egzekucji, wykonania zabezpieczenia roszczenia, przeprowadzenia innego postępowania
albo dokonania innej czynności.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się do wniosku o rozszerzenie egzekucji lub wykonania zabezpieczenia
roszczenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy