art. 23 ust. 5

Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych

Dz.U. 2018 poz. 770
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę obliczania wartości świadczenia, która stanowi podstawę do naliczania opłaty stosunkowej w postępowaniu komorniczym. Ustala, jakie składniki wchodzą w skład tej wartości (główna należność, odsetki, koszty uboczne), jak postąpić w sprawach o świadczenia powtarzalne oraz zabezpieczenia, oraz wskazuje na zaokrąglanie w górę do pełnych złotych.

Treść przepisu

Art. 23. 1. Podstawę obliczenia opłaty stosunkowej stanowi wartość świadczenia. 2. Do wartości świadczenia wlicza się należność główną wraz z odsetkami, kosztami i innymi należnościami ubocznymi, z wyjątkiem kosztów zastępstwa prawnego i kosztów komorniczych należnych w postępowaniu egzekucyjnym, w którym jest obliczana opłata. 3. W sprawach o egzekucję świadczeń powtarzających się należność główna odpowiada sumie świadczeń zaległych oraz świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia należą się za okres krótszy niż rok - sumie świadczeń za cały czas ich trwania. 4. W sprawach o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym wartość świadczenia ustala się na dzień złożenia wniosku o wykonanie zabezpieczenia albo rozszerzenia tego wniosku w zakresie wartości świadczenia. 5. Wartość świadczenia zaokrągla się w górę do pełnego złotego. 6. Jeżeli na podstawie odrębnych przepisów komornik jest płatnikiem podatku od towarów i usług, do podstawy obliczenia opłaty nie wlicza się kwoty tego podatku.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy