art. 23 ust. 5
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych
Dz.U. 2018 poz. 770
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę obliczania wartości świadczenia, która stanowi podstawę do naliczania opłaty stosunkowej w postępowaniu komorniczym. Ustala, jakie składniki wchodzą w skład tej wartości (główna należność, odsetki, koszty uboczne), jak postąpić w sprawach o świadczenia powtarzalne oraz zabezpieczenia, oraz wskazuje na zaokrąglanie w górę do pełnych złotych.Treść przepisu
Art. 23.
1.
Podstawę obliczenia opłaty stosunkowej stanowi wartość świadczenia.
2.
Do wartości świadczenia wlicza się należność główną wraz z odsetkami, kosztami i innymi
należnościami ubocznymi, z wyjątkiem kosztów zastępstwa prawnego i kosztów komorniczych
należnych w postępowaniu egzekucyjnym, w którym jest obliczana opłata.
3.
W sprawach o egzekucję świadczeń powtarzających się należność główna odpowiada sumie
świadczeń zaległych oraz świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia należą się za
okres krótszy niż rok - sumie świadczeń za cały czas ich trwania.
4.
W sprawach o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego nakazu
zabezpieczenia na rachunku bankowym wartość świadczenia ustala się na dzień złożenia
wniosku o wykonanie zabezpieczenia albo rozszerzenia tego wniosku w zakresie wartości
świadczenia.
5.
Wartość świadczenia zaokrągla się w górę do pełnego złotego.
6.
Jeżeli na podstawie odrębnych przepisów komornik jest płatnikiem podatku od towarów
i usług, do podstawy obliczenia opłaty nie wlicza się kwoty tego podatku.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy