§ 6
Dz.U. 2018 poz. 794
Treść przepisu
§ 6.
1.
Nie przeprowadza się badania psychofizjologicznego, jeżeli:
1)
osoba poddawana badaniu w sposób jednoznaczny odmawia poddania się badaniu;
2)
nie można ustalić tożsamości osoby poddawanej badaniu;
3)
w danym dniu wystąpią okoliczności uniemożliwiające poprawne przeprowadzenie badania,
w szczególności:
a)
zły stan zdrowia lub złe samopoczucie osoby poddawanej badaniu,
b)
przemęczenie osoby poddawanej badaniu,
c)
sytuacja losowa;
4)
osoba poddawana badaniu zgłosi się na badanie w stanie wskazującym na spożycie alkoholu
lub użycie środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych środków obniżających
jej sprawność psychofizyczną;
5)
osoba poddawana badaniu spóźni się na wyznaczoną godzinę rozpoczęcia badania, a czas
spóźnienia uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie badania w danym dniu.
2.
Ekspert przerywa badanie w przypadku stwierdzenia okoliczności mających wpływ na pobudzenie
psychofizjologiczne osoby poddawanej badaniu w stopniu uniemożliwiającym prawidłowe
kontynuowanie badania w danym dniu. Stwierdzenie okoliczności powodujących przerwanie
badania ekspert dokumentuje w formie pisemnej.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5 oraz ust. 2, ekspert informuje ustnie
osobę poddawaną badaniu o przyczynie nieprzeprowadzenia badania albo przerwania badania
oraz wyznacza nowy termin badania. Informację o wyznaczeniu nowego terminu badania
przekazuje się Komendantowi Służby Ochrony Państwa w formie pisemnej.
4.
Dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się osoby skierowanej na badanie psychofizjologiczne
jest traktowane jako odmowa poddania się badaniu.
5.
W przypadku co najmniej dwukrotnego nieprzeprowadzenia badania psychofizjologicznego
z powodu złego stanu zdrowia lub złego samopoczucia osoby poddawanej badaniu ekspert
informuje o tym Komendanta Służby Ochrony Państwa w formie pisemnej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy