art. 7

Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Dz.U. 2019 poz. 1532

Treść przepisu

Art. 7. 1. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektyw-ności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) pro-duktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt−1× Et × AOt , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; 4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 222 z 29.08.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 325 z 20.12.2018, str. 18. Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 807 Ait – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt–1 – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Et – wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; AOt – wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załącz-niku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). 2. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników emisyjności okreś-lony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwu-tlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt−1× E × AOt , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; Ait – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt–1 – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; E – wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru: E= We×EpIe , w którym poszczególne symbole oznaczają: We – wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021–2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporzą-dzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”; Ep – stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzo-wym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowied-nich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331; Ie – przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku węgla na mega-watogodzinę (Mg CO2/MWh); AOt – wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załącz-niku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 807 3. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załącz-niku nr 2 do ustawy oraz żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt−1× EFt × BECt , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; Ait – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt–1 – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; EFt – wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; BECt – zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłon-nych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach (MWh). 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1–3, rozumie się średnią arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2026 r. poz. 526), dwutlenku węgla (CO2) utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyzna-wane są rekompensaty, na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w dniach od 1 stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty. Terminową cenę upraw-nień do emisji przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia notowania kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji. 7. W przypadku, o którym mowa w ust. 3: 1) wysokość rekompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy; 2) ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy określa się na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiających oszacowanie zużycia energii elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub proporcjonalnie do ilości wytwarza-nego produktu odniesionej do całkowitej produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego zużycia energii elektrycznej. 8. (uchylony) 9. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1–3 jest pomniejszana o kwotę stanowiącą równowartość rekom-pensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w ust. 3, dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompen-saty, przyjmując zużycie energii elektrycznej w wysokości 1 gigawatogodziny (GWh).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy