§ 4
Dz.U. 2019 poz. 214
Treść przepisu
§ 4.
1.
Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, są prowadzone w sposób umożliwiający identyfikację
czynności podlegających ewidencjonowaniu przy zachowaniu ciągłości zapisów.
2.
Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, z wyjątkiem ewidencji prowadzonych przy
użyciu systemu teleinformatycznego, wymagają zarejestrowania i zabezpieczenia urzędowo
pieczęciami przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, a poszczególne karty
kolejnego ponumerowania.
3.
Wpisów do ewidencji, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, dokonuje się w sposób trwały
i czytelny. Zmian i poprawek w ewidencjach dokonuje się w taki sposób, aby przekreślony
tekst pierwotny pozostał czytelny, a każdą zmianę lub poprawkę potwierdza się podpisem
osoby dokonującej zmiany lub poprawki, z podaniem daty ich wprowadzenia.
4.
Ewidencje, o których mowa w § 3 ust. 1 i 3, mogą być prowadzone przy użyciu systemu
teleinformatycznego, który:
1)
umożliwia wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz zapewnia ochronę przechowywanych
danych przed zniekształceniem lub utratą;
2)
umożliwia dokonywanie korekty danych wyłącznie przy opatrzeniu jej adnotacją o osobie
dokonującej tej korekty oraz datą jej dokonania;
3)
pozwala na uzyskanie czytelnego wydruku wpisów w porządku chronologicznym;
4)
uniemożliwia usuwanie wpisów.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy