§ 7

§ 7. 1. Jeżeli wyniki badań elementów fizykochemicznych wskazują na występowanie znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych stężeń substancji zanieczyszczających, grupy tych substancji lub substancji wyrażonej jako wskaźnik, zwanych dalej „trendami wzrostowymi”, występujących w jednolitej części wód podziemnych uznanej za zagrożoną, określa się te trendy, bazując na metodach statystycznych stosowanych do serii pomiarowych, oraz wyznacza się punkt początkowy inicjowania działań mających na celu ich odwrócenie. 2. Przy określaniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych uwzględnia się rok bazowy i poziomy początkowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 350 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. 3. W celu uniknięcia błędu systematycznego w określaniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, wyniki poniżej granicy oznaczalności ustala się na poziomie połowy wartości tej granicy, występującej w szeregu czasowym, z wyjątkiem wartości dla sumy pestycydów. 4. Punktem początkowym inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe jest stan, w którym stężenie substancji zanieczyszczającej osiągnęło poziom 75% wartości progowej. 5. Punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe na niższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 wyznacza się, w przypadku gdy jest konieczne zapobiegnięcie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub co najmniej złagodzenie tych zmian w możliwie największym stopniu, w sposób najefektywniejszy z punktu widzenia kosztów. 6. Punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 wyznacza się, w przypadku gdy szybkość nasilania się trendu i jego odwracalny charakter sprawiają, że przyjęcie punktu początkowego na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 nadal umożliwia, w sposób najbardziej efektywny, zapobieżenie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub przynajmniej ich złagodzenie w możliwie największym stopniu; z tym że przyjęcie punktu początkowego na wyższym poziomie stężeń niż wartość określona w ust. 4 nie może prowadzić do opóźnienia terminów osiągnięcia celów środowiskowych. 7. Jeżeli interpretacja wyników badań elementów fizykochemicznych wskazuje na występowanie znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, ale granica oznaczalności substancji zanieczyszczającej nie pozwala na stwierdzenie istnienia trendu na poziomie 75% wartości progowej, określa się te trendy, wyznaczając inny niż określony w ust. 4 punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe. 8. Punkt początkowy, o którym mowa w ust. 4-7, nie podlega zmianie w okresie 6-letniego cyklu aktualizacji planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, o której mowa w art. 318 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. 9. Jeżeli zachodzi potrzeba, do oceny wpływu zanieczyszczeń występujących w obrębie jednolitej części wód podziemnych, w szczególności pochodzących ze źródeł punktowych i skażeń na powierzchni terenu, które mogą stanowić zagrożenie dla osiągnięcia celów środowiskowych, przeprowadza się dodatkową analizę trendów odnoszących się do wykrytych zanieczyszczeń w celu potwierdzenia, że zanieczyszczenia pochodzące ze skażonych miejsc: 1) nie rozszerzają się, 2) nie powodują pogorszenia stanu chemicznego danej jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części oraz 3) nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska.