§ 3

§ 3. 1. Przy określaniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę: 1) stopień trudności i złożoności rozstrzyganych spraw podatkowych; 2) rzetelność i terminowość wykonywanych czynności orzeczniczych; 3) skuteczność prowadzonych postępowań wyrażającą się w wydanych przez osobę zatrudnioną w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej na stanowisku radcy skarbowego albo funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej pełniącego służbę na stanowisku radcy skarbowego, zwanych dalej „radcami skarbowymi”, ostatecznych lub prawomocnych decyzjach i postanowieniach; 4) doświadczenie w zakresie prowadzenia postępowań podatkowych i administracyjnych, rozumiane jako staż pracy lub służby przy wykonywaniu tych czynności. 2. W przypadku przyznawania dodatku po raz pierwszy uwzględnia się kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.