art. 13

Ustawa z dnia 23 listopada 2018 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla oraz z tytułu zaprzestania pobierania bezpłatnego węgla przez osoby niebędące pracownikami przedsiębiorstwa górniczego

Dz.U. 2019 poz. 29

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis określa zasady rozpatrywania wniosków o rekompensatę za utratę prawa do bezpłatnego węgla złożonych przed wejściem w życie ustawy z 2018 r. przez byłych pracowników przedsiębiorstw górniczych, w tym obowiązek uzupełnienia braków formalnych.

Treść przepisu

Art. 13. 1. Wniosek o wypłatę rekompensaty, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniu rekompensacyjnym, złożony przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. c, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlega rozpatrzeniu przez przedsiębiorstwo wypłacające na podstawie przepisów niniejszej ustawy. 2. W przypadku gdy przedsiębiorstwo wypłacające wzywa do uzupełnienia wniosku o wypłatę rekompensaty lub dołączenia dokumentów lub oświadczenia osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. c, która złożyła wniosek o wypłatę rekompensaty, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniu rekompensacyjnym, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, osoba ta uzupełnia ten wniosek zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniu rekompensacyjnym.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy