art. 11 ust. 4

Ustawa z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym

Dz.U. 2019 poz. 303
Znaczenie przepisu (AI)
Określa tryb zaskarżania decyzji organu rentowego w sprawach o rodzicielskie świadczenie uzupełniające – w sprawach nieuregulowanych stosuje się KPA, a od decyzji dotyczących wysokości, ustania prawa, wypłaty lub zwrotu świadczenia przysługuje odwołanie do sądu na zasadach kodeksu postępowania cywilnego.

Treść przepisu

Art. 11. 1. Do postępowania w sprawie świadczenia w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 2. Od decyzji organu rentowego wydanej w sprawie ponownego ustalenia wysokości świadczenia, ustania prawa do świadczenia, wypłaty świadczenia oraz zwrotu nienależnie pobranego świadczenia przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywil-nego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 i 1841 oraz z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302 i 1518). 3. Jeżeli organ rentowy uzna odwołanie za słuszne, zmienia lub uchyla decyzję niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania. W tym przypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu. 4. Jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, organ rentowy przekazuje niezwłocznie, nie póź-niej niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy