§ 7

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie programu pilotażowego kompleksowej opieki nad świadczeniobiorcami z niewydolnością serca

Dz.U. 2019 poz. 353

Treść przepisu

§ 7. 1. Programem pilotażowym jest objętych nie więcej niż 5000 świadczeniobiorców z rozpoznaniem niewydolności serca, w szczególności z: 1) nowym rozpoznaniem niewydolności serca w klasie NYHA II-IV; 2) rozpoznaniem niewydolności serca w klasie NYHA II-IV oraz NYHA I, jeżeli z powodu niewydolności serca osoby te uzyskiwały świadczenia w okresie ostatnich 6 miesięcy liczonych od dnia, w którym dokonano kwalifikacji do programu pilotażowego, i aktualnie pozostają pod opieką lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. 2. Świadczeniobiorcę kwalifikuje się do programu pilotażowego, jeżeli spełnia łącznie następujące kryteria kwalifikacji do programu pilotażowego: 1) postawienie rozpoznania niewydolności serca w oparciu o zasady rozpoznania niewydolności serca i algorytm diagnostyczny przedstawiony w zaleceniach Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego; 2) rozpoznanie według ICD-10: I50 niewydolność serca; 3) wyrażenie przez świadczeniobiorcę, w postaci papierowej lub elektronicznej, zgody na udział w programie pilotażowym, po uprzednim poinformowaniu go o zakresie świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących w programie pilotażowym. 3. Świadczeniobiorcę dyskwalifikuje się z programu pilotażowego, jeżeli spełnia co najmniej jedno z następujących kryteriów wyłączenia z programu pilotażowego: 1) wycofanie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 3; 2) brak współpracy uniemożliwiający realizację IPOM, w szczególności niestawianie się na umówione wizyty albo niestosowanie się do zaleceń lekarzy; 3) zakończenie okresu obserwacji; 4) zdarzenia losowe, w szczególności zgon świadczeniobiorcy albo migracja uniemożliwiająca realizację programu pilotażowego; 5) przeszczepienie serca albo zastosowanie mechanicznego wspomagania serca.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy