art. 13
Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej
Dz.U. 2019 poz. 50
Treść przepisu
Art. 13.
1.
Wysokość wsparcia finansowego wraz z innymi źródłami pomocy publicznej nie może przekroczyć
łącznie 50% całości kosztów produkcji utworu audiowizualnego.
2.
Wysokość wsparcia finansowego wraz z innymi źródłami pomocy publicznej przyznanymi
na produkcję utworu audiowizualnego nie może przekroczyć łącznie 70% całości kosztów
produkcji utworu audiowizualnego w przypadku produkcji trudnego utworu audiowizualnego,
który ma ograniczone walory komercyjne przez to, że:
1)
jest skierowany do widowni w wieku do 12 lat lub
2)
w swoim założeniu promuje polskie dziedzictwo historyczne lub kulturowe na świecie
i jednocześnie polskie koszty kwalifikowalne jego produkcji audiowizualnej przekraczają
co najmniej dwukrotnie minimalne wartości polskich kosztów kwalifikowalnych uprawniających
do wystąpienia z wnioskiem.
3.
Wysokość wsparcia finansowego wraz z innymi źródłami pomocy publicznej przyznanymi
na produkcję utworu audiowizualnego nie może przekroczyć łącznie 60% całości kosztów
produkcji audiowizualnej w przypadku koprodukcji międzynarodowej utworu audiowizualnego,
w której jednym z państw pochodzenia producentów utworu audiowizualnego lub koproducentów
utworu audiowizualnego jest Rzeczpospolita Polska, a pozostali producenci utworu audiowizualnego
lub koproducenci utworu audiowizualnego pochodzą z innych państw członkowskich Unii
Europejskiej lub z państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Limit ten nie dotyczy utworu
trudnego, o którym mowa w ust. 2.
4.
Za koszty produkcji określone w ust. 1-3 uznaje się koszty mieszczące się w katalogu
określonym w art. 54 ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy