§ 19
Dz.U. 2020 poz. 2103
Treść przepisu
§ 19.
1.
W przypadku wyboru metody absolutnej wartości zagrożonej albo metody względnej wartości
zagrożonej towarzystwo stosuje tę metodę do wszystkich pozycji aktywów funduszu uwzględnianych
przy obliczaniu całkowitej ekspozycji funduszu inwestycyjnego otwartego.
2.
Metoda wartości zagrożonej powinna być stosowana do określania co najmniej poziomu
ogólnego ryzyka rynkowego obejmującego ryzyko stopy procentowej, ryzyko cen instrumentów
kapitałowych i ryzyko walutowe. W polityce zarządzania ryzykiem towarzystwo wskazuje
i uzasadnia przypadki, w których przy pomiarze całkowitej ekspozycji funduszu inwestycyjnego
otwartego metodą wartości zagrożonej nie identyfikuje i nie uwzględnia innych ryzyk
związanych z inwestowaniem w jednostki uczestnictwa funduszu inwestycyjnego otwartego
lub specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego lub certyfikaty inwestycyjne
funduszu inwestycyjnego zamkniętego.
3.
Metoda wartości zagrożonej może być stosowana do określenia poziomu szczególnego ryzyka
rynkowego aktywów funduszu inwestycyjnego otwartego, jeżeli towarzystwo opracowało,
wdrożyło i zapewniło stosowanie modelu wartości zagrożonej do pomiaru poszczególnych
rodzajów ryzyka szczególnego; w przeciwnym wypadku towarzystwo przeprowadza testy
warunków skrajnych dla poszczególnych rodzajów ryzyka szczególnego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy