§ 3

§ 3. 1. Obserwacje terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy, prowadzi się metodą wizji w terenie albo metodą monitoringu. 2. Metoda monitoringu polega na dokonywaniu pomiarów: 1) powierzchniowego ruchu mas ziemnych przy zastosowaniu pomiarów geodezyjnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052), zwana dalej „monitoringiem powierzchniowym”, lub 2) wgłębnego ruchu mas ziemnych, przy zastosowaniu wgłębnych pomiarów pozwalających na rozpoznanie liczby, rodzaju i głębokości położenia powierzchni poślizgu, zwana dalej „monitoringiem wgłębnym” - w celu określenia prędkości i kierunku przemieszczenia mas ziemnych. 3. Dla prowadzenia monitoringu, o którym mowa w ust. 2, określa się liczbę i rodzaj punktów obserwacyjnych. 4. Obserwacje prowadzi się z częstotliwością stosowną do ryzyka wystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia, jednakże nie rzadziej niż raz na 3 lata, oraz każdorazowo po powzięciu przez starostę informacji o wystąpieniu ruchów masowych ziemi. 5. Z prowadzonych obserwacji sporządza się protokół obserwacji.