art. 6
Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
Dz.U. 2020 poz. 2320
Treść przepisu
Art. 6. 1. Przepisów art. 4 i art. 5 nie stosuje się w przypadkach, gdy: 1) podmiot wnosi o doręczenie oryginału dokumentu sporządzonego pierwotnie w postaci papierowej; 2) korespondencja nie może być doręczona na adres do doręczeń elektronicznych albo z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej ze względu na: a) brak możliwości sporządzenia i przekazania dokumentu w postaci elektronicznej wynikający z przepisów odrębnych, b) brak możliwości wykorzystania publicznej usługi hybrydowej wynikający z przepisów odrębnych, c) konieczność doręczenia niepodlegającego przekształceniu dokumentu utrwalonego w postaci innej niż elektro-niczna lub rzeczy, d) ważny interes publiczny, w szczególności bezpieczeństwo państwa, obronność lub porządek publiczny, e) ograniczenia techniczno-organizacyjne wynikające z objętości korespondencji oraz inne przyczyny mające cha-rakter techniczny; 2) Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 1841), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2025 r. 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 620, 769, 794, 1165, 1173 i 1235.
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 3 3) przepisy odrębne przewidują możliwość dokonywania doręczeń z wykorzystaniem także sposobów innych niż pub-liczna usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publiczna usługa hybrydowa, w szczególności przy pomocy swoich pracowników, a nadawca w konkretnych okolicznościach uzna inny sposób doręczenia za bardziej efektywny. 2. Istnienie przesłanek wymienionych w ust. 1 pkt 2 ocenia nadawca.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy