§ 10 ust. 2
Dz.U. 2020 poz. 348
Znaczenie przepisu (AI)
Wyznacza wymagania kwalifikacyjne dla kandydatów na członków Komisji ds. akredytacji szkoleń OZE i certyfikacji instalatorów, określając wymogi edukacyjne (studia inżynierskie/podyplomowe lub technikum z praktyką) oraz zakres wymaganej wiedzy o dokumentach odniesienia. Definiuje również, jakie doświadczenie zawodowe (prowadzenie zajęć edukacyjnych lub montaż/eksploatacja instalacji OZE) wlicza się do wymaganego stażu.Treść przepisu
§ 10.
1.
Kandydat na członka Komisji powinien spełniać następujące wymagania kwalifikacyjne:
1)
ukończyć studia na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny naukowej w dziedzinie
nauk inżynieryjno-technicznych jako dyscypliny wiodącej lub studia podyplomowe umożliwiające
uzyskanie efektów uczenia się w zakresie takiej dyscypliny oraz posiadać udokumentowaną
trzyletnią praktykę zawodową lub wykształcenie średnie techniczne i udokumentowaną
pięcioletnią praktykę zawodową;
2)
posiadać aktualną wiedzę z zakresu dokumentów odniesienia.
2.
Do praktyki zawodowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się okres:
1)
prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie urządzeń i instalacji odnawialnego źródła
energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i
klimatyzacyjnych lub elektrycznych lub
2)
wykonywania czynności w zakresie montażu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż
600 kW, modernizacji, eksploatacji lub utrzymywania w należytym stanie technicznym
urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych,
grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy