art. 20
Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami
Dz.U. 2020 poz. 424
Treść przepisu
Art. 20.
1.
Na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza
kontrolę występowania tego agrofaga oraz kontrolę przeprowadzenia działań określonych
w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 4.
2.
Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze
uznanym za wolny od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie
wystąpienia tego agrofaga, wojewódzki inspektor, z uwzględnieniem ust. 9 i ust. 10
pkt 1:
1)
wyznacza obszar, na którym powinny zostać podjęte działania mające na celu zwalczenie
i zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tego agrofaga;
2)
wprowadza, w drodze decyzji, na koszt strony, środki służące zwalczeniu i zapobieżeniu
rozprzestrzenieniu się tego agrofaga.
3.
Do obszaru wyznaczonego na podstawie ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania status obszaru
wolnego od określonego agrofaga.
4.
Środki, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą obejmować:
1)
nakaz:
a)
stosowania określonych zabiegów uprawowych, w tym płodozmianu, niszczenia chwastów
lub samosiewów, przyorania resztek pożniwnych, lub stosowania materiału siewnego odpowiedniej
kategorii lub odmian odpornych na określonego agrofaga,
b)
zniszczenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, w tym
określenie sposobu ich zniszczenia,
c)
określonego sposobu postępowania z roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami,
w tym ich przetworzenia, przeznaczenia na paszę lub do konsumpcji, oczyszczenia, odkażenia,
kompostowania, przeprowadzenia oddzielnego zbioru, składowania lub transportu, lub
ich składowania lub kompostowania w określonym miejscu,
d)
oczyszczenia lub odkażenia określonych przedmiotów lub miejsc, w których występuje
lub występował określony agrofag lub które miały kontakt z porażonymi lub podejrzanymi
o porażenie roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami,
e)
zastosowania określonych zabiegów niszczących określonego agrofaga lub zapobiegających
jego rozprzestrzenianiu się, w tym zabiegów chemicznego zwalczania, wymiany lub odkażania
gleby lub podłoża uprawowego, przemrożenia szklarni, zastosowania tablic chwytnych
lub pułapek feromonowych,
f)
spełnienia określonych warunków przed rozpoczęciem uprawy roślin, przemieszczaniem
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub ich wprowadzaniem do obrotu,
g)
podjęcia innych działań koniecznych do zwalczenia określonego agrofaga lub zapobiegających
jego rozprzestrzenianiu się;
2)
zakaz:
a)
użytkowania gruntów do celów rolniczych lub leśnych,
b)
uprawy, sadzenia lub używania do reprodukcji określonych roślin,
c)
obrotu na terenie tego obszaru roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami
lub przemieszczania ich poza określone miejsce,
d)
kompostowania lub składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów
w określonym miejscu,
e)
wykorzystywania roślin lub produktów roślinnych na określone cele, w tym przeznaczania
na paszę lub do konsumpcji,
f)
wywożenia gleby lub podłoża uprawowego lub ich ponownego użycia,
g)
stosowania skażonej lub podejrzanej o skażenie wody do oprysków, nawadniania lub przetwarzania
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów,
h)
przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów,
i)
podejmowania innych czynności w celu zwalczenia określonego agrofaga lub zapobieżenia
jego rozprzestrzenianiu się.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, wojewódzki inspektor określa termin wykonania
określonych w niej nakazów lub zakazów.
6.
Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
7.
Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony.
8.
W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów,
gruntów lub obiektów, których dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 2:
1)
dotychczasowy posiadacz informuje o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie
później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym miało miejsce to przeniesienie;
2)
wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w drodze decyzji, nakazy i zakazy
określone w odniesieniu do dotychczasowego posiadacza w decyzji, o której mowa w ust.
2 pkt 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor może określić inny zakres lub termin wykonania
tych nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja,
oraz sposoby jego rozprzestrzeniania się.
9.
Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze
uznanym za wolny od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie
wystąpienia tego agrofaga, a agrofag ten jest agrofagiem kwarantannowym dla Unii,
agrofagiem objętym środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,
agrofagiem niekwarantannowym spełniającym kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii
lub agrofagiem kwarantannowym dla strefy chronionej, na obszarze której stwierdzono
jego wystąpienie lub istnieje podejrzenie jego wystąpienia, wojewódzki inspektor stosuje
przepisy art. 11 ust. 1-10.
10.
Jeżeli:
1)
w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym
za wolny od określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia
tego agrofaga i zwalczenie tego agrofaga nie jest możliwe lub
2)
środki wynikające z decyzji, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lub art. 11 ust. 1 pkt
1 lub 2, ust. 2, ust. 6 pkt 2 lub ust. 7, lub instrukcje, o których mowa w art. 11
ust. 2, okażą się nieskuteczne, lub
3)
podmiot, którego dotyczą działania określone w przepisach wydanych na podstawie art.
19 ust. 4, uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust.
1, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, że nie jest
możliwe ustalenie spełnienia na danym obszarze warunków do utrzymania statusu obszaru
wolnego od określonego agrofaga
- wojewódzki inspektor informuje o tym Głównego Inspektora, który występuje z wnioskiem
do wojewody o zniesienie dla całości tego obszaru albo jego części statusu obszaru
uznanego za wolny od określonego agrofaga.
11.
Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze
uznanym za wolny od określonego agrofaga nie są wykonywane działania określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 19 ust. 4, wojewódzki inspektor:
1)
nakazuje, w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, podmiotowi, który nie wykonuje
tych działań, usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone
uchybienia nie stwarzają ryzyka wprowadzenia na ten obszar i rozprzestrzenienia się
na tym obszarze tego agrofaga, lub
2)
informuje o tym Głównego Inspektora, który występuje z wnioskiem do wojewody o zniesienie
dla całości tego obszaru albo jego części statusu obszaru uznanego za wolny od tego
agrofaga, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają ryzyko wprowadzenia na ten obszar
lub rozprzestrzenienia się na tym obszarze tego agrofaga.
12.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 11 pkt 1, nie usunie stwierdzonych uchybień
w terminie, o którym mowa w ust. 11 pkt 1, wojewódzki inspektor informuje o tym Głównego
Inspektora, który występuje z wnioskiem do wojewody o zniesienie dla całości obszaru
uznanego za wolny od określonego agrofaga albo jego części statusu obszaru uznanego
za wolny od tego agrofaga.
13.
Wojewoda po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 10, ust. 11 pkt 2 lub ust. 12,
niezwłocznie znosi, w zakresie wskazanym w tym wniosku, status obszaru uznanego za
wolny od określonego agrofaga, dokonując zmiany albo uchylając przepisy wydane na
podstawie art. 19 ust. 2.
14.
Czynności, o których mowa w ust. 1, 2, 4 i 5, ust. 8 pkt 2 i ust. 11 pkt 1 oraz art.
19 ust. 1, wojewódzki inspektor wykonuje zgodnie z Międzynarodowymi Standardami w
zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanymi na podstawie Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r.
15.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres
lub częstotliwość kontroli, jakie powinny być przeprowadzane w celu utrzymania statusu
obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, mając na uwadze biologię tego agrofaga
i sposoby jego rozprzestrzeniania się.
Rozdział 4
Urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych oraz wydawanie paszportów roślin i innych
urzędowych poświadczeń
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy