§ 7
Dz.U. 2020 poz. 64
Treść przepisu
§ 7.
1.
Funkcjonariusz ustala tożsamość osoby legitymowanej na podstawie:
1)
dowodu osobistego;
2)
dokumentu paszportowego;
3)
zagranicznego dokumentu tożsamości;
4)
dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 19e ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294), który na żądanie funkcjonariusza został okazany lub przekazany celem potwierdzenia
integralności, pochodzenia i ważności tego dokumentu elektronicznego;
5)
dokumentu publicznego innego niż wymienione w pkt 1 i 2, w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 53, 1091 i 1716), oznaczonego numerem i serią, który zawiera:
a)
nazwę organu wydającego oraz
b)
fotografię osoby, której dokument wydano.
2.
W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie tożsamości osoby legitymowanej na podstawie
dokumentów, o których mowa w ust. 1, tożsamość tej osoby ustala się na podstawie oświadczenia
innej osoby:
1)
która jest funkcjonariuszowi znana osobiście;
2)
której tożsamość została ustalona w sposób, o którym mowa w ust. 1.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy