§ 26

§ 26. 1. Dane z bazy danych ewidencji gruntów i budynków wizualizuje się w postaci mapy ewidencyjnej, której treść stanowią: 1) granice i numery działek ewidencyjnych; 2) punkty graniczne; 3) kontury budynków z oznaczeniem rodzaju budynku lub ich bloków, jeżeli istnieją, a także numery najwyższych kondygnacji budynków lub ich bloków, albo najniższych kondygnacji budynków podziemnych lub ich bloków oznaczonych liczbą ujemną; 4) kontury użytków gruntowych i ich oznaczenia; 5) kontury klasyfikacyjne i ich oznaczenia; 6) występujące w obszarze mapy granice jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa i obrębów ewidencyjnych, wraz z ich oznaczeniami; 7) inne elementy, które nie kolidują z danymi ewidencyjnymi, a pozwalają na uczytelnienie treści mapy; 8) nazwy ulic i placów oraz związane z nimi numery porządkowe, a także nazwy cieków, zbiorników wodnych i innych obiektów fizjograficznych; 9) znaki graficzne siatki kwadratów, z których przynajmniej dwa widoczne w obszarze mapy powinny być opisane współrzędnymi. 2. Mapę ewidencyjną generuje się w skali zapewniającej jej czytelność. 3. Do generowania mapy ewidencyjnej standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy, stosuje się odpowiednio. 4. Integralną częścią mapy ewidencyjnej jest jej opis, który stanowią w szczególności: 1) tytuł mapy: „Mapa ewidencyjna”; 2) informacja o skali mapy; 3) informacja o lokalizacji obszaru przedstawionego na mapie, w tym identyfikator i nazwa jednostki ewidencyjnej oraz numer i nazwa obrębu ewidencyjnego. Rozdział 3 Zakładanie i prowadzenie ewidencji