§ 4

§ 4. 1. Kalkulacja szczegółowa ceny jednostkowej polega na określeniu wartości poszczególnych jednostkowych nakładów rzeczowych (kosztów bezpośrednich) oraz doliczeniu narzutów kosztów pośrednich i zysku, według wzoru: \( C_j = \sum {\left( {n \times c} \right)} + K_{pj} + Z_j \) w którym poszczególne symbole oznaczają: Cj - cenę jednostkową roboty podstawowej; n - jednostkowe nakłady rzeczowe: robocizny - nr, materiałów - nm, pracy sprzętu - ns; c - cenę czynników produkcji: robocizny - Cr, ceny materiałów - Cm, ceny pracy sprzętu - Cs; n × c - koszty bezpośrednie jednostki przedmiarowej robót, według wzoru: \( n \times c = \left( {\sum {n_r \times C_r + } \sum {n_m \times C_m + \sum {n_s \times C_s } } } \right) \) Kpj - koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót; Zj - zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót. 2. Koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót ustala się za pomocą wskaźnika narzutu kosztów pośrednich, według wzoru: \( K_{pj} = {{W_{kp} \times (R_j + S_j )} \over {100\% }} \) w którym poszczególne symbole oznaczają: Kpj - koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót; Wkp - wskaźnik narzutu kosztów pośrednich w %; Rj - koszt robocizny na jednostkę przedmiarową robót; Sj - koszt pracy sprzętu na jednostkę przedmiarową robót. 3. Zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót oblicza się jako iloczyn wskaźnika narzutu zysku i podstawy jego naliczania.