§ 8

§ 8. 1. Planowane koszty robót budowlanych oblicza się metodą wskaźnikową, jako sumę iloczynów wskaźnika cenowego i liczby jednostek odniesienia, według wzoru: \( W_{RB} = \sum {\left( {W_{Ci} \times n_i } \right)} \) w którym poszczególne symbole oznaczają: WRB - wartość planowanych kosztów robót budowlanych; WCi - wskaźnik cenowy i-tego składnika kosztów; ni - liczbę jednostek odniesienia dla i-tego składnika kosztów. 2. Podstawę obliczenia planowanych kosztów robót budowlanych stanowią: 1) program funkcjonalno-użytkowy; 2) wskaźniki cenowe. 3. Składniki kosztów ustala się z uwzględnieniem struktury systemu klasyfikacji Wspólnego Słownika Zamówień, stosując, w zależności od zakresu i rodzaju robót budowlanych objętych zamówieniem, odpowiednio grupy, klasy lub kategorie robót określonych we Wspólnym Słowniku Zamówień. 4. Jeżeli zamówienie na roboty budowlane obejmuje budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351), to składniki kosztów odpowiadają co najmniej grupom robót w rozumieniu Wspólnego Słownika Zamówień i obejmują: 1) koszty robót przygotowania terenu; 2) koszty robót budowy obiektów podstawowych; 3) koszty robót instalacyjnych; 4) koszty robót wykończeniowych; 5) koszty robót związanych z zagospodarowaniem terenu i budową obiektów pomocniczych. 5. Wskaźnik cenowy danego składnika kosztów określa się na podstawie danych rynkowych lub w przypadku braku takich danych - na podstawie powszechnie stosowanych katalogów i informatorów cenowych. 6. Liczbę jednostek odniesienia określa się na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego.