art. 8

Art. 8. 1. Asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości określa Rządowy Program Rezerw Strategicznych, zwany dalej „Programem”. 2. Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw wewnętrznych we współpracy z Agencją oraz: 1) Ministrem Obrony Narodowej; 2) Ministrem Sprawiedliwości; 3) ministrem właściwym do spraw administracji publicznej; 4) ministrem właściwym do spraw energii; 5)2) ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin; 6) ministrem – Członkiem Rady Ministrów – Koordynatorem Służb Specjalnych, jeżeli został powołany; 7) ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej; 8) ministrem właściwym do spraw łączności; 9) ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej; 10) (uchylony) 11) ministrem właściwym do spraw rolnictwa; 12) ministrem właściwym do spraw rynków rolnych; 13) ministrem właściwym do spraw transportu; 14) ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej; 15) ministrem właściwym do spraw zdrowia; 16) ministrem właściwym do spraw gospodarki; 17) ministrem właściwym do spraw aktywów państwowych; 18) ministrem właściwym do spraw klimatu; 2) Obecnie minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 6a oraz art. 11a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 160 i 187), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 733 19) ministrem właściwym do spraw środowiska; 20) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego; 21) Rządowym Centrum Bezpieczeństwa; 22)3) innymi organami administracji rządowej oraz służbami, inspekcjami i innymi jednostkami realizującymi zadania w za-kresie bezpieczeństwa i obronności państwa, ochrony ludności i obrony cywilnej, zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, w tym sprawującymi, na mocy ustaw, nadzór nad realizacją tych zadań wykonywanych przez przedsiębiorców. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, opracowując projekt Programu, uwzględnia: 1) możliwość wystąpienia lub zaistnienie zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej, w tym ocenę ryzyka wystąpienia zagrożeń dla bez-pieczeństwa narodowego; 1a)4) realizację zadań ochrony ludności i obrony cywilnej przez organy ochrony ludności i obrony cywilnej oraz podmioty ochrony ludności i obrony cywilnej; 2) sytuację gospodarczą i społeczną państwa; 3) stan i perspektywy koniunktury na świecie; 4) asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości, niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3; 5) zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej; 6) interesy narodowe Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego. 4. Organy i podmioty, o których mowa w ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w terminie przez niego określonym, w zakresie swojej właściwości: 1) ocenę ryzyka wystąpienia zagrożeń wykonywaną w ramach opracowywania planów zarządzania kryzysowego, z uwzględ-nieniem sposobów i środków reagowania na te zagrożenia, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o zarządzaniu kryzy-sowym; 2) wnioski wynikające z wykonania postanowień Narodowego Programu Ochrony Infrastruktury Krytycznej, o którym mowa w art. 5b ustawy o zarządzaniu kryzysowym, w zakresie sprawowania nadzoru nad systemami infrastruktury krytycznej; 3) wykazy potrzeb wynikających z oceny ryzyka, dotyczących utworzenia rezerw strategicznych w danym asortymencie i ilości, w podziale na poszczególne lata, wraz ze wskazaniem ich planowanego przeznaczenia, a w przypadku specja-listycznego asortymentu technicznego rezerw strategicznych także miejsca jego przechowywania; 4) informacje o: a) przeglądzie i ocenie skuteczności wykonywania aktualnie realizowanego Programu, b) zobowiązaniach międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej, c) rekomendacjach organizacji międzynarodowych w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw strategicznych, d) interesach narodowych Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego.