art. 3a ust. 4

Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw

Dz.U. 2022 poz. 1967
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa mechanizm limitowania cen ciepła dla odbiorców indywidualnych w okresie od marca 2023 do czerwca 2024 r. Wymaga on od przedsiębiorstw energetycznych stosowania cen maksymalnych, które wynoszą nie więcej niż 140% stawek z września 2022 r. (po publikacji przez Prezesa URE) lub ustalone samodzielnie z 40% wzrostem, z obowiązkiem zastosowania najniższej z dostępnych opcji w przypadku, gdy cena ta przekracza średnią cenę wytwarzania z rekompensatą lub cenę taryfową.

Treść przepisu

Art. 3a. 1. Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki dla przedsiębior-stwa energetycznego posiadającego koncesję i wykonującego działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla każdej grupy taryfowej w danym systemie ciepłowniczym, wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, stosowanych w dniu 30 września 2022 r. w tym systemie, powiększone o 40 %, w terminie 10 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 295). 2. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1: 1) oblicza maksymalne ceny dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego, przyjmując wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, opublikowane przez Prezesa URE; 2) w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. przyjmuje i wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, niewyższe niż opublikowane przez Prezesa URE. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi URE, na podstawie skalkulowanych na dzień 30 września 2022 r. cen lub stawek opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne: 1) ustala dla każdej grupy taryfowej maksymalne wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, uwzględniając 40 % wzrostu w stosunku do tych cen i stawek opłat stosowanych w danym systemie ciepłowniczym w dniu 30 września 2022 r.; 2) oblicza maksymalną cenę dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego, przyjmując ustalone zgodnie z pkt 1 ceny i stawki opłat, dla wszystkich grup taryfowych w tym systemie ciepłowniczym; 3) w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, ceny i stawki opłat w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła i przyjmuje wartości tych cen i stawek opłat niewyższe niż ustalone zgodnie z pkt 1. 4. W przypadku gdy w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. maksymalna cena dostawy ciepła, o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo ust. 3 pkt 2, jest w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym wyższa od: 1) średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3, obliczonej dla danego systemu ciepłow-niczego, powiększonej o średnią stawkę opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym albo Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 1260 2) ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie stosowanej taryfy dla ciepła w danym systemie ciepłowniczym – przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 i 3, stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym okresie rozliczeniowym, cenę najniższą z określonych w pkt 1 i 2.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy