art. 1

Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady: 1) wyrobu fermentowanych napojów winiarskich; 2) znakowania fermentowanych napojów winiarskich nazwami, pod którymi są wprowadzane do obrotu; 3) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu i rozlewu wyrobów winiarskich; 4) organizacji rynku wina, z wyłączeniem spraw dotyczących nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, o których mowa w tytule II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, w zakresie nie-uregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 1308/2013 oraz przepisach wydanych w trybie rozporządzenia nr 1308/2013, w tym: a) właściwość organów w zakresie wykonywania zadań określonych w rozporządzeniu nr 1308/2013 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzenia nr 1308/2013, b) obowiązki producentów wina, c) zasady ewidencjonowania upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów winiarskich, które zostały wyrobione domowym sposobem na użytek własny i które nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu.