§ 2

§ 2. 1. Zwierzęciu kręgowemu należącemu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski wszczepia się mikroczip wyprodukowany do celów znakowania żywych zwierząt, o niezmienialnym i niepowtarzalnym numerze, zgodny z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności jak przedstawiono w normie ISO 11784, i wykorzystujący technologię HDX lub FDX-B oraz umożliwiający odczytanie danych przez czytnik zgodny z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności jak przedstawiono w normie ISO 11785. 2. Mikroczip wszczepia się podskórnie w sposób możliwie najbardziej utrudniający jego ewentualne przyżyciowe usunięcie, tak aby nie był widoczny przez skórę oznakowanego zwierzęcia. 3. Mikroczipa nie wszczepia się w trakcie hibernacji zwierzęcia albo w czasie, który uniemożliwiałby pełne zagojenie się miejsca wszczepienia mikroczipa przed wejściem w ten stan. 4. Minimalne wymiary lub wiek zwierzęcia oraz miejsce wszczepienia mikroczipa zwierzęciu kręgowemu należącemu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski są określone w załączniku do rozporządzenia.