§ 3

§ 3. 1. W rentgenodiagnostyce i fluoroskopii: 1) do zdarzeń kategorii I zalicza się: a) powtórzenie procedury niewynikające ze wskazań klinicznych i prowadzące do sumarycznej dawki przekraczającej wskaźniki określone w pkt 2, b) wykonanie procedury, której skutkiem jest wystąpienie nieoczekiwanego efektu deterministycznego, c) wykonanie procedury błędnie zidentyfikowanej osobie, d) wykonanie procedury w niewłaściwym obszarze anatomicznym; 2) do zdarzeń kategorii II zalicza się: a) czterokrotne przekroczenie wartości diagnostycznego poziomu referencyjnego, b) w przypadku badań tomograficznych głowy - przekroczenie wartości 120 mGy ważonego tomograficznego indeksu dawki (CTDIw), c) w przypadku badań tomograficznych innych niż badania głowy - przekroczenie wartości 200 mGy ważonego tomograficznego indeksu dawki (CTDIw), d) w przypadku fluoroskopii - przekroczenie 200 Gycm2 sumarycznej wartości iloczynu dawka - powierzchnia (DAP). 2. Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. c i d nie stosuje się w działalności związanej z narażeniem polegającej jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu lub w działalności związanej z narażeniem polegającej jedynie na wykonywaniu densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu. 3. Przekroczenia wartości diagnostycznego poziomu referencyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, lub przekroczenia wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, c lub d, nie zalicza się do zdarzeń kategorii II, jeżeli to przekroczenie jest uzasadnione klinicznie.