§ 3

§ 3. 1. W ramach badania lekarskiego przeprowadzanego w celu wydania świadectwa zdrowia, zwanego dalej „badaniem lekarskim”, uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia marynarza w zakresie: 1) narządu wzroku; 2) narządu słuchu, z uwzględnieniem wyników badania audiometrycznego i narządu równowagi; 3) układu ruchu; 4) układu sercowo-naczyniowego, z uwzględnieniem wyników spoczynkowej elektrokardiografii; 5) układu oddechowego, z uwzględnieniem wyników badania radiologicznego klatki piersiowej oraz w przypadkach uzasadnionych - testów służących wykryciu zakażenia prątkami gruźlicy; 6) układu krwiotwórczego, z uwzględnieniem morfologii wraz ze wzorem odsetkowym, poziomem płytek krwi, retikulocytów i odczynem opadania krwi; 7) układu nerwowego; 8) czynności nerek, z uwzględnieniem ogólnego badania moczu i stężenia kreatyniny w surowicy krwi; 9) czynności wątroby, z uwzględnieniem poziomu gamma-glutamylotransferazy (GGTP) i aminotransferazy alaninowej (ALT); 10) cukrzycy, z uwzględnieniem wyników badania poziomu glikemii; 11) stanu psychicznego; 12) objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie; 13) objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie; 14) stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do pracy na morzu; 15) innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą mieć wpływ na zdolność do pracy na morzu. 2. Przeprowadzając badanie lekarskie, w tym konsultacje lub badania, o których mowa w art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, lekarz stwierdza u marynarza obecność i rodzaj schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę, w tym możliwość zarówno rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów, oraz bierze pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa statku, załogi statku i pasażerów. 3. Uprawniony lekarz, dokonując oceny stanu zdrowia marynarza, uwzględnia stanowisko pracy określone w skierowaniu na badania lekarskie.