§ 7

§ 7. 1. Niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka wychowawczego w postaci umieszczenia nieletniego w ośrodku sędzia przesyła do komisji pisemny wniosek o skierowanie nieletniego do ośrodka, do którego dołącza: 1) prawomocne orzeczenie o zastosowaniu wobec nieletniego środka wychowawczego; 2) aktualny wywiad środowiskowy; 3) opinię, o której mowa w art. 64 ustawy, oraz opinię, o której mowa w art. 65 ustawy, jeżeli była wydana; 4) posiadane informacje o stanie zdrowia nieletniego; 5) orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, jeżeli było wydane; 6) inne informacje umożliwiające skierowanie nieletniego do odpowiedniego ośrodka. 2. Nieletniego kieruje się do ośrodka położonego najbliżej jego miejsca zamieszkania albo pobytu, chyba że ze względów wychowawczych lub organizacyjnych jest to niemożliwe. 3. Komisja wydaje skierowanie w formie pisemnej w terminie 21 dni od dnia wpływu wniosku. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, komisja przesyła do ośrodka, do którego nieletni został skierowany. 4. O skierowaniu nieletniego do ośrodka komisja niezwłocznie zawiadamia: 1) sąd rodzinny; 2) ośrodek, do którego nieletni został skierowany; 3) ośrodek, okręgowy ośrodek wychowawczy albo schronisko dla nieletnich, w którym nieletni przebywa; 4) rodziców albo opiekuna nieletniego; 5) dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, rodzinę zastępczą zawodową, rodzinę zastępczą niezawodową albo prowadzącego rodzinny dom dziecka, jeżeli nieletni został umieszczony w pieczy zastępczej. 5. Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o skierowaniu, o którym mowa w ust. 1, sędzia zwraca się do rodziców albo opiekuna nieletniego lub do Policji o doprowadzenie nieletniego do ośrodka. 6. W wyjątkowych przypadkach sędzia może zezwolić nieletniemu na udanie się do ośrodka bez udziału rodziców albo opiekuna nieletniego lub Policji.