art. 11
Ustawa z dnia 16 czerwca 2023 r. o wielkoobszarowych terenach zdegradowanych
Dz.U. 2023 poz. 1719
Treść przepisu
Art. 11.
1.
Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w art. 7 ust. 1, starosta niezwłocznie wysyła
władającemu nieruchomością na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków oraz właściwemu
organowi zawiadomienie o ujęciu nieruchomości w wykazie, o którym mowa w art. 7 ust.
6 pkt 3, w zakresie nieruchomości przeznaczonych do czasowego zajęcia w celu wykonania
planu. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków jest
skuteczne.
2.
W przypadkach innych niż określone w art. 9 ust. 3 starosta w decyzji w sprawie poprawy
stanu środowiska orzeka o czasowym, nieodpłatnym zajęciu nieruchomości, jeżeli jest
to niezbędne do wykonania planu, określając termin i sposób jej udostępnienia oraz
działania, jakie na tej nieruchomości zostaną wykonane. Czasowe zajęcie nieruchomości
może nastąpić na okres konieczny do wykonania tych działań.
3.
Nieruchomości, na których znajdują się działające elementy infrastruktury kolejowej
w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, podlegają czasowemu zajęciu jedynie w przypadku, gdy znajdują się na nich odpady
niebezpieczne, których usunięcie jest niezbędne do wykonania planu.
4.
W przypadku gdy wartość czasowo zajętej nieruchomości może wzrosnąć w wyniku wykonania
planu, przed dokonaniem czasowego zajęcia jej wartość określa się według stanu na
dzień wydania decyzji w sprawie poprawy stanu środowiska zgodnie z przepisami działu IV rozdziału 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
5.
Za szkody powstałe w wyniku czasowego zajęcia nieruchomości przysługuje od gminy,
w przypadku gdy organem właściwym jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta, albo
od Skarbu Państwa, w przypadku gdy organem właściwym jest regionalny dyrektor ochrony
środowiska, odszkodowanie ustalane na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Właściwy organ wypłaca odszkodowanie.
6.
W przypadku gdy wartość nieruchomości, która została czasowo zajęta, wzrosła w wyniku
wykonania decyzji w sprawie poprawy stanu środowiska, właściwy organ nakłada w drodze
decyzji na władającego nieruchomością opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości
w wyniku wykonania planu na rzecz:
1)
Skarbu Państwa - w przypadku gdy organem właściwym jest regionalny dyrektor ochrony
środowiska;
2)
gminy - w przypadku gdy organem właściwym jest jej organ wykonawczy.
7.
Decyzję w sprawie nałożenia opłaty, o której mowa w ust. 6, wydaje się z urzędu w
terminie do trzech lat od dnia, w którym decyzja w sprawie zakończenia wykonania planu
stała się ostateczna.
8.
Ustalenie wysokości opłaty, o której mowa w ust. 6, następuje po określeniu wartości
nieruchomości zgodnie z przepisami działu IV rozdziału 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami według stanu na dzień, w którym decyzja w sprawie zakończenia wykonania planu stała
się ostateczna.
9.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 6, jest równa różnicy między wartością nieruchomości
określoną zgodnie z ust. 8 oraz wartością nieruchomości określoną na dzień wydania
decyzji w sprawie poprawy stanu środowiska.
10.
Opłatę, o której mowa w ust. 6, wnosi się w terminie miesiąca od dnia, w którym decyzja
o ustaleniu opłaty stała się ostateczna, na rachunek bankowy wskazany w tej decyzji.
11.
W przypadkach uzasadnionych względami społecznymi lub gospodarczymi, w szczególności
możliwościami płatniczymi władającego nieruchomością, władający nieruchomością może
wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o:
1)
odroczenie terminu wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 6, nie dłużej niż o dziesięć
lat albo
2)
rozłożenie opłaty, o której mowa w ust. 6, na raty, nie więcej niż na dziesięć rocznych
rat.
12.
Odroczenie terminu wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 6, albo rozłożenie jej
na raty następuje w drodze decyzji.
13.
W decyzji, o której mowa w ust. 12, określa się odroczony termin wniesienia opłaty
albo wysokość rat i terminy ich wniesienia.
14.
Należność z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 6, której termin wniesienia został
odroczony albo która została rozłożona na raty, podlega zabezpieczeniu na rzecz właściwego
organu przez ustanowienie hipoteki na nieruchomości, o której mowa w ust. 6. Ostateczna
decyzja, o której mowa w ust. 12, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
15.
Należność z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 6, której termin wniesienia został
odroczony albo która została rozłożona na raty, podlega oprocentowaniu w wysokości
równej stopie referencyjnej, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej
(Dz. U. z 2023 r. poz. 702).
16.
Od opłaty, o której mowa w ust. 6, albo od raty tej opłaty, nieuiszczonej w terminie,
nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych.
17.
Do dochodzenia należności z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 6, i odsetek stosuje
się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy