art. 9
Dz.U. 2023 poz. 1722
Treść przepisu
Art. 9.
1.
Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między gminą
a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje
ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
2.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o nabyciu nieruchomości stała
się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania
ustala starosta w drodze decyzji w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.
3.
Wysokość odszkodowań, o których mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu
szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego według stanu nieruchomości
w dniu wydania decyzji o nabyciu nieruchomości przez organ pierwszej instancji oraz
według jej wartości w dniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania
decyzji, o której mowa w ust. 2. Nie uwzględnia się wzrostu wartości nieruchomości
spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną władztwa
nad nieruchomością gruntową. Wysokość odszkodowania podlega waloryzacji na dzień wypłaty
według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
4.
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 5, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi
lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.
5.
Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi
wieczystemu i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć
wartości nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych
z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw.
6.
Jeżeli na nieruchomościach lub ich częściach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2,
lub prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości lub ich części jest ustanowiona
hipoteka, wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim wierzytelność
ta nie wygasła, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień
spłaty wierzyciela hipotecznego. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia
głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.
7.
Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.
8.
Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, odszkodowanie
wypłaca gmina.
9.
W przypadku gdy odszkodowanie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym,
gmina, która nabyła własność nieruchomości, zabezpiecza środki w wysokości kwoty odszkodowania
w swoich budżetach uchwalanych w okresie kolejnych 6 lat budżetowych, poczynając od
roku, w którym decyzja o nabyciu nieruchomości stała się ostateczna. Po upływie ostatniego
z tych lat budżetowych zabezpieczenie i prawo do wypłaty odszkodowania wygasa.
10.
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy