art. 14

Art. 14. 1.4) Jednorazowa odprawa pieniężna przysługuje pracownikowi, który na dzień rozwiązania stosunku pracy na podstawie porozumienia, o którym mowa w ust. 2, nie spełnia warunków do nabycia prawa do urlopu energetycznego, o których mowa w art. 5 i art. 6 ust. 1, lub warunków do nabycia prawa do urlopu górniczego, o których mowa w art. 7 i art. 8 ust. 1, jeżeli posiada co najmniej 5-letni staż pracy u danego pracodawcy oraz nie wykonuje innej pracy zarobkowej na podstawie stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej lub na innej podstawie w podmiocie, o którym mowa w art. 3, lub w podmiocie świadczącym usługi na rzecz takiego podmiotu. Przepisy art. 6 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 1a.5) Pracownik w celu wykazania, że nie wykonuje pracy zarobkowej na podstawie stosunku pracy, umowy cywilno-prawnej, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej lub na innej podstawie w podmiocie, o którym mowa w art. 3, lub w podmiocie świadczącym usługi na rzecz takiego podmiotu, składa pracodawcy oświadczenie w tym zakresie. Składa-jący takie oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzial-ności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 2. Jednorazowa odprawa pieniężna jest przyznawana pod warunkiem rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę na mocy porozumienia stron, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lub art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych, które po-zostaje w związku odpowiednio z wyłączeniem jednostek wytwórczych albo systemową redukcją, ograniczeniem lub zakoń-czeniem wydobycia węgla brunatnego w podmiocie, o którym mowa w art. 3. W treści porozumienia stron zamieszcza się informację wykazującą związek rozwiązania umowy o pracę z danym pracownikiem na mocy porozumienia stron z wyłą-czeniem jednostek wytwórczych albo systemową redukcją, ograniczeniem lub zakończeniem wydobycia węgla brunatnego. 3. Jednorazowa odprawa pieniężna przysługuje w wysokości 12-krotności miesięcznego wynagrodzenia pracownika obliczanego jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy należne według stanu na dzień rozwiązania umowy o pracę. Wypłata jednorazowej odprawy pieniężnej następuje w dniu rozwiązania umowy o pracę. 4.6) Pracownik jest obowiązany do zwrotu jednorazowej odprawy pieniężnej, jeżeli w okresie 24 miesięcy od dnia roz-wiązania umowy o pracę zgodnie z ust. 2 podejmie pracę zarobkową na podstawie stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej lub na innej podstawie w podmiocie, o którym mowa w art. 3, lub w podmiocie świadczącym usługi na rzecz takiego podmiotu. 5. Do postępowania w sprawie zwrotu jednorazowej odprawy pieniężnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.7)) o postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy. Kwotę zwróconej jednorazowej odprawy pieniężnej pracodawca przekazuje na rachunek wskazany przez ministra właściwego do spraw aktywów państwowych. 6. Skorzystanie przez pracownika z uprawnień do pozaustawowych świadczeń pieniężnych w związku z rozwiązaniem umowy o pracę na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych przewidzianych w zakładowych lub ponadzakładowych źródłach prawa pracy obowiązujących u pracodawcy wyłącza prawo pracownika do jednorazowej odprawy pieniężnej. 4) W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1; weszła w życie z dniem 25 czerwca 2025 r. 5) Dodany przez art. 9 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1; weszła w życie z dniem 25 czerwca 2025 r. 6) W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1; weszła w życie z dniem 25 czerwca 2025 r. 7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1841, z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302, 1518 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 26. Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 89