§ 3

§ 3. 1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy publicznej, która: 1) jest bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej; 2) jest uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy; 3) jest przyznawana w sektorze: a) rybołówstwa i akwakultury - zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniającym rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 133 z 29.05.2015, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 130 z 24.04.2020, str. 11., zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1379/2013”, z wyłączeniem pomocy publicznej, o której mowa w § 2 pkt 1 lit. a-e oraz i, b) produkcji podstawowej produktów rolnych, z wyłączeniem pomocy publicznej, o której mowa w § 2 pkt 1 lit. a-c, f oraz i-p, c) przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, jeżeli: - jej wielkość jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorców objętych pomocą publiczną lub - jej przyznanie zależy od przekazania części albo całości pomocy publicznej producentom surowców; 4) służy ułatwieniu zamykania niekonkurencyjnych kopalń węgla i jest udzielana zgodnie z decyzją Rady 2010/787/UE z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24); 5) jest zaliczana do którejkolwiek z kategorii pomocy regionalnej, o których mowa w art. 13 rozporządzenia nr 651/2014; 6) ze względu na warunki lub metody finansowania jest nierozerwalnie związana z naruszeniem prawa Unii Europejskiej; w szczególności dotyczy to pomocy finansowej: a) w przypadku której udzielenie jest uwarunkowane obowiązkiem: - posiadania przez przedsiębiorcę siedziby w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej, - korzystania przez przedsiębiorcę z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych, b) ograniczającej możliwości przedsiębiorców w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy de minimis , która jest: 1) bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej; 2) uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy; 3) przyznawana w sektorze: a) rybołówstwa i akwakultury zgodnie z rozporządzeniem nr 1379/2013, b) produkcji podstawowej produktów rolnych, c) przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, jeżeli: - jej wielkość jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorców objętych pomocą publiczną lub - jej udzielenie zależy od przekazania części albo całości pomocy publicznej producentom surowców; 4) udzielana przedsiębiorcom, którzy prowadzą działalność zarobkową w zakresie transportu drogowego towarów, na nabycie pojazdów przeznaczonych do wykorzystania w ramach tej działalności. 3. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy na rzecz IPCEI, która ze względu na warunki lub metody finansowania narusza prawo Unii Europejskiej; w szczególności dotyczy to pomocy finansowej: 1) w przypadku której udzielenie jest uwarunkowane obowiązkiem: a) posiadania przez przedsiębiorcę siedziby w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej, b) korzystania przez przedsiębiorcę z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych; 2) ograniczającej możliwości przedsiębiorców w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.