§ 4

§ 4. 1. Płatności do rolnictwa węglowego i zarządzania składnikami odżywczymi są przyznawane za realizację co najmniej jednej z następujących praktyk służących zwiększeniu sekwestracji węgla w glebie i poprawie zarządzania składnikami odżywczymi: 1) Ekstensywne użytkowanie trwałych użytków zielonych z obsadą zwierząt; 2) Międzyplony ozime lub wsiewki śródplonowe; 3) Opracowanie i przestrzeganie planu nawożenia: a) w wariancie podstawowym lub b) w wariancie z wapnowaniem; 4) Zróżnicowana struktura upraw; 5) Wymieszanie obornika na gruntach ornych w terminie 12 godzin od jego aplikacji; 6) Stosowanie nawozów naturalnych płynnych innymi metodami niż rozbryzgowo; 7) Uproszczone systemy uprawy; 8) Wymieszanie słomy z glebą. 2. Za realizację praktyk, o których mowa w ust. 1, przyznaje się następującą liczbę punktów: 1) 5 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 1; 2) 5 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 2; 3) 1 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, w wariancie podstawowym; 4) 3 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, w wariancie z wapnowaniem; 5) 3 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 4; 6) 2 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 5; 7) 3 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 6; 8) 4 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 7; 9) 2 pkt za hektar - w przypadku praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 8. 3. Minimalna liczba punktów uprawniająca do przyznania płatności do rolnictwa węglowego i zarządzania składnikami odżywczymi stanowi iloczyn 25% powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie oraz 5 pkt przyznawanych za hektar.