§ 2

§ 2. 1. Żołnierz zawodowy składa wniosek do dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy, zwanego dalej „dowódcą”, o udzielenie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego ujętych w planie urlopów. 2. Plan urlopów sporządza się w jednostce wojskowej do dnia 10 grudnia każdego roku kalendarzowego na następny rok kalendarzowy. W przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej plan urlopów sporządza kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 3. Plan urlopów opracowuje się na podstawie wniosków żołnierzy zawodowych składanych do dnia 30 listopada każdego roku na rok następny. W planie urlopów ujmuje się również urlopy nieudzielone żołnierzowi zawodowemu w latach poprzednich, które wykorzystuje się w pierwszej kolejności. 4. W przypadku wniosku żołnierza zawodowego o udzielenie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego w innym terminie niż termin określony w planie urlopów zatwierdzonym na rok następny przez dowódcę, a w przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej zatwierdzonym przez Ministra Obrony Narodowej, dowódca może udzielić temu żołnierzowi urlopu, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia normalnego toku służby w jednostce wojskowej. 5. Udzielenie żołnierzowi zawodowemu urlopu w przypadku, o którym mowa w ust. 4, nie wymaga zmiany planu urlopów. 6. W przypadku żołnierzy zawodowych rozpoczynających pełnienie zawodowej służby wojskowej lub kontynuujących ją w innej jednostce wojskowej przepisy ust. 4 i ust. 5 stosuje się. 7. Udzielenie żołnierzowi zawodowemu urlopu oraz dokonywanie zmian dotyczących udzielenia tego urlopu ogłasza się w rozkazie dowódcy, a w przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej − w rozkazie kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. W rozkazie tym podaje się rok, za który udzielono urlopu, rodzaj urlopu i czas jego trwania.