§ 11

§ 11. 1. Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 2 pkt 1 i pkt 2 lit. b–e, odbywającemu, na podstawie polecenia wyjazdu służbowego, podróż służbową poza miejscowością, w której pełni on służbę poza granicami państwa, przysługują należności pieniężne na warunkach i w wysokości określonych dla zagranicznych podróży służbowych żołnierzy zawodo-wych w art. 445 ust. 7–14 ustawy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 445 ust. 15 ustawy. 2. Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. b–e, należności pieniężne określone w przepisach dla zagranicznych podróży służbowych wypłaca się, o ile podróż nie odbywa się w rejonie działania misji pokojowej w ramach wykonywania zadań tej misji, które wynikają z zajmowanego stanowiska służbowego, nawet jeżeli byłoby to połączone z przekroczeniem granicy państwa, na którego terytorium żołnierz zawodowy pełni służbę poza granicami państwa. Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 803 3. W przypadku odbywania podróży służbowych trwających dłużej niż 12 godzin na obszarze obejmującym rejon dzia-łania danej misji pokojowej dieta wynosi 25 % stawki diety ustalonej dla państwa, w którym żołnierz zawodowy, o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. b i c, pełni służbę poza granicami państwa, nawet jeżeli byłoby to połączone z przekroczeniem granicy tego państwa. 4. Za czas podróży służbowej odbywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 2 pkt 1 i pkt 2 lit. b–e, przysługują należności pieniężne na warunkach i w wysokości określonych dla krajowych podróży służbowych żołnierzy zawodowych w art. 445 ust. 7–14 ustawy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 445 ust. 15 ustawy. W takim przypadku dieta wynosi 50 % stawki diety przysługującej z tytułu odbywania krajowej podróży służbowej.