§ 5

§ 5. 1. Dokumenty sporządzone w języku obcym właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację, czasową rejestrację, wyrejestrowanie pojazdu lub zawiadomienia o zbyciu pojazdu, wraz z ich tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego albo właściwego konsula, albo przez tłumacza przysięgłego państwa, z którego pojazd został sprowadzony albo w którym został zbyty. 2. Właściciel pojazdu nie ma obowiązku przedłożenia tłumaczenia: 1) dowodu rejestracyjnego wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, z tym że organ rejestrujący może w przypadku wątpliwości wymagać tłumaczenia danych i informacji krajowych zawartych w tym dokumencie, których kody nie zostały określone w załączniku I do dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów (Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999, str. 57, z późn. zm.5)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33, Dz. Urz. UE L 10 z 16.01.2004, str. 29, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 344, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 356, Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 129 oraz Dz. Urz. UE L 69 z 04.03.2022, str. 1. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 351); 2) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności, albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, albo świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu; 3) dokumentu, o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy, wydanego w innym państwie członkowskim, jeżeli organ rejestrujący posiada tłumaczenie analogicznego dokumentu z tego państwa.