art. 21
Ustawa z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej
Dz.U. 2024 poz. 1907
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa kompetencje organów samorządu terytorialnego i administracji rządnej w zakresie wyznaczania podmiotów ochrony ludności. Wójtowie, starostowie, marszałkowie, wojewodowie oraz ministrowie wydają decyzje lub zawierają porozumienia, uznając konkretne podmioty za istotne dla realizacji zadań obrony cywilnej na odpowiednim szczeblu administracyjnym.Treść przepisu
Art. 21.
1.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wyznacza jako podmiot ochrony ludności, zawiera
porozumienia albo wydaje decyzje o uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu
do podmiotów istotnych dla realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej gminy.
2.
Starosta wyznacza jako podmiot ochrony ludności, zawiera porozumienia albo wydaje
decyzje o uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu do podmiotów istotnych
dla realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na poziomie lokalnym przekraczającym
granice gminy.
3.
Marszałek województwa wyznacza jako podmiot ochrony ludności, zawiera porozumienia
albo wydaje decyzje o uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu do podmiotów
istotnych dla realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej w zakresie właściwości
samorządu województwa.
4.
Wojewoda wyznacza jako podmiot ochrony ludności, zawiera porozumienia albo wydaje
decyzje o uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu do podmiotów istotnych
dla realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na poziomie wojewódzkim.
5.
Minister, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. b, zawiera porozumienia albo wydaje
decyzje o uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu do podmiotów istotnych
dla realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej pozostających w jego właściwości.
6.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych zawiera porozumienia albo wydaje decyzje o
uznaniu za podmiot ochrony ludności w odniesieniu do podmiotów istotnych dla realizacji
zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na poziomie ogólnokrajowym.
7.
W odniesieniu do jednego podmiotu można zawrzeć więcej niż jedno porozumienie lub
wydać więcej niż jedną decyzję, jeżeli zakresy zadań i współpracy określone w tych
porozumieniach lub decyzjach nie pokrywają się oraz wzajemnie nie wykluczają, w szczególności
jeśli pozwalają na to warunki organizacyjne oraz techniczne podmiotu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy