§ 6

§ 6. 1. W celu przeprowadzenia oceny ryzyka metodą proaktywną autostradę lub drogę ekspresową dzieli się na segmenty, uwzględniając: 1) odcinki miejskie i zamiejskie; 2) natężenie ruchu; 3) liczbę pasów ruchu; 4) dopuszczalną prędkość; 5) ukształtowanie terenu; 6) zalecane długości segmentów. 2. W celu przeprowadzenia oceny ryzyka metodą proaktywną pozostałe drogi dzieli się na segmenty, uwzględniając: 1) natężenie ruchu; 2) liczbę pasów ruchu; 3) dopuszczalną prędkość; 4) ukształtowanie terenu; 5) zalecane długości segmentów. 3. Dla każdego z segmentów ocenia się wpływ następujących parametrów drogi i jej otoczenia na ryzyko wystąpienia wypadków drogowych: 1) w przypadku autostrad i dróg ekspresowych: a) szerokość pasów ruchu, b) otoczenie drogi, c) ukształtowanie drogi w planie, d) odległości między węzłami, e) konflikty z ruchem pieszych i rowerów, f) funkcjonowanie systemu zarządzania ruchem lub inteligentnych systemów transportowych; 2) w przypadku pozostałych dróg: a) szerokość pasów ruchu, b) otoczenie drogi, c) ukształtowanie drogi w planie, d) gęstość zjazdów, e) parametry skrzyżowań, f) konflikty z ruchem pieszych i rowerów, g) szerokość i rodzaj pobocza, h) występowanie pasów do wyprzedzania, i) oznakowanie pionowe i poziome. 4. Wynikiem przeprowadzonej oceny ryzyka metodą proaktywną jest przypisanie każdemu segmentowi liczby punktów. 5. Na podstawie liczby punktów, o której mowa w ust. 4, każdy segment przypisuje się do jednej z klas bezpieczeństwa: 1) bezpiecznej; 2) średnio bezpiecznej; 3) niebezpiecznej. 6. Szczegółowy sposób przeprowadzania oceny ryzyka metodą proaktywną jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.