§ 5

§ 5. 1. Funkcję ochronną przed obciążeniami spowodowanymi zagruzowaniem oraz spadającymi elementami kon-strukcji i wyposażenia obiektu budowlanego uznaje się za spełnioną, gdy konstrukcja budowli ochronnej zapewnia zacho-wanie stanu granicznego nośności we wszystkich elementach konstrukcyjnych pod działaniem tych obciążeń. 2. Funkcję ochronną, o której mowa w ust. 1, uznaje się za spełnioną, gdy konstrukcja budowli ochronnej wraz z war-stwami ochronnymi ma nośność zapewniającą przeniesienie równoważnych obciążeń od zagruzowania, wynoszących: 1) w przypadku budynków o konstrukcji szkieletowej lub w technologii wielkiej płyty: a) do dwóch kondygnacji nadziemnych włącznie – co najmniej 10 kN/m2, b) mających więcej niż dwie kondygnacje nadziemne – co najmniej 10 kN/m2 powiększone o wartość 2,5 kN/m2 na każdą kondygnację powyżej drugiej kondygnacji nadziemnej; 2) w przypadku budynków o konstrukcji innej niż w pkt 1: a) do dwóch kondygnacji nadziemnych włącznie – co najmniej 10 kN/m2, b) mających więcej niż dwie kondygnacje nadziemne – co najmniej 10 kN/m2 powiększone o wartość co najmniej 5 kN/m2 na każdą kondygnację powyżej drugiej kondygnacji nadziemnej. 3. Funkcję ochronną, o której mowa w ust. 1, uznaje się za spełnioną również, gdy budowla ochronna ma odporność na obciążenia, o których mowa w § 8, jeżeli wartości tych obciążeń są większe od obciążeń wynikających z ust. 2. 4. Przy ustalaniu kategorii odporności budowli ochronnej usytuowanej poza strefą prognozowanego zagruzowania funkcji ochronnej, o której mowa w ust. 1, nie rozpatruje się.