§ 37

§ 37. Uzasadnienie do szczegółowych rozstrzygnięć dotyczących poszczególnych akwenów zawiera załącznik. UWARUNKOWANIA 11. ZASADY KORZYSTANIA Z AKWENU (wynikające z dokumentów lub aktów normatywnych) 1) formy ochrony przyrody i ich otulin oraz ustalenia planów ochrony, o których mowa w przepisach o ochronie przyrody – akwen jest położony w granicach specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 „Ujście Odry i Zalew Szczeciński” (PLH320018) i obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 „Zalew Kamieński i Dziwna” (PLB320011); 2) obiekty i akweny chronione ustanowione na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – obszar Dziwny z Zalewem Kamieńskim i Zatoką Cichą; ograniczenia dotyczące użytkowania akwenu wynikające z tych przepisów mogą być wprowadzane przez właściwego dyrektora urzędu morskiego; 3) obiekty i strefy chronione ustanowione na podstawie przepisów o ochronie środowiska – brak; 4) strefy zamknięte dla żeglugi i rybołówstwa oraz ogłaszane okresowo strefy niebezpieczne dla żeglugi lub rybołówstwa, ustanawiane na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409) – brak; 5) ochrona żywych zasobów morza na podstawie przepisów o rybołówstwie morskim – brak; 6) w akwenie są realizowane działania opisane w programie ochrony wód morskich, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1087, 1089 i 1473 oraz z 2025 r. poz. 216). 12. SZCZEGÓLNIE ISTOTNE UWARUNKOWANIA DOTYCZĄCE AKWENU W podakwenie 36.1 jest zlokalizowany obiekt mostowy – droga publiczna (ul. Zamkowa). 13. INNE ISTOTNE INFORMACJE Po ustanowieniu przez ministra właściwego do spraw środowiska w drodze rozporządzenia planów ochrony dla specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 „Ujście Odry i Zalew Szczeciński” (PLH320018) i dla obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 „Zalew Kamieński i Dziwna” (PLB320011) będą obowiązywać przepisy tych planów. Dziennik Ustaw – 158 – Poz. 675 Załącznik do części tekstowej planu w zakresie szczegółowych rozstrzygnięć dotyczących przeznaczenia poszczególnych akwenów lub ich wydzielonych części oraz informacji o szczególnie istotnych uwarunkowaniach mających wpływ na przyszłe użytkowanie poszczególnych akwenów w postaci kart akwenów UZASADNIENIE DO SZCZEGÓŁOWYCH ROZSTRZYGNIĘĆ DOTYCZĄCYCH POSZCZEGÓLNYCH AKWENÓW Ustalając szczegółowe rozstrzygnięcia dotyczące poszczególnych akwenów objętych planem, uwzględniono w szczególności: 1) ustawę z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409), zwaną dalej „Ustawą”; 2) ustawę z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1796); 3) rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie wymaganego zakresu planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej (Dz. U. poz. 1025), zwane dalej „Rozporządzeniem”; 4) uchwałę nr 239 Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (M.P. z 2012 r. poz. 252); 5) uchwałę nr 33/2015 Rady Ministrów z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie Polityki morskiej Rzeczypospolitej Polskiej do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku); 6) uchwałę nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. poz. 260); 7) uchwałę nr 100 Rady Ministrów z dnia 17 września 2019 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą „Program rozwoju polskich portów morskich do 2030 roku” (M.P. poz. 1016). Szczegółowe rozstrzygnięcia dotyczące poszczególnych akwenów opracowano w postaci kart akwenów, których wzór został określony w załączniku nr 1 do Rozporządzenia. Na podstawie szczegółowego rozpoznania terenu i analizy złożonych wniosków, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 3 i 6 lit. a oraz § 6 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia, dokonano podziału obszaru objętego planem na akweny o następujących funkcjach podstawowych: Załącznik do części tekstowej planu w zakresie szczegółowych rozstrzygnięć dotyczących przeznaczenia poszczególnych akwenów lub ich wydzielonych części oraz informacji o szczególnie istotnych uwarunkowaniach mających wpływ na przyszłe użytkowanie poszczególnych akwenów w postaci kart akwenówUZASADNIENIE DO SZCZEGÓŁOWYCH ROZSTRZYGNIĘĆ DOTYCZĄCYCH POSZCZEGÓLNYCH AKWENÓW Dziennik Ustaw – 159 – Poz. 675 – 2 – 1) transport o oznaczeniu literowym T; 2) ochrona środowiska i przyrody o oznaczeniu literowym O; 3) obronność i bezpieczeństwo państwa o oznaczeniu literowym B; 4) turystyka, sport i rekreacja o oznaczeniu literowym S; 5) rybołówstwo o oznaczeniu literowym R; 6) funkcjonowanie portu lub przystani o oznaczeniu literowym Ip. Podczas wydzielania poszczególnych akwenów na rysunku planu i nadawania im funkcji w pierwszej kolejności kierowano się zasadą honorowania funkcji, które nie mogą mieć miejsca poza konkretnymi obszarami morskimi i są specyficzne dla tych obszarów (obszary przeznaczone pod transport, ochronę przyrody, funkcjonowanie portu lub przystani, obronność i bezpieczeństwo państwa czy lokalizację inwestycji, które mają już wydane ważne pozwolenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 lub art. 26 ust. 1 Ustawy, i uzgodnienie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 Ustawy). Wyznaczono łącznie 6 funkcji podstawowych akwenów: 1) T – transport – 2 akweny; 2) O – ochrona środowiska i przyrody – 2 akweny; 3) B – obronność i bezpieczeństwo państwa – 1 akwen; 4) S – turystyka, sport i rekreacja –20 akwenów; 5) Ip – funkcjonowanie portu lub przystani – 4 akweny; 6) R – rybołówstwo – 7 akwenów. Nie wydzielono akwenów z funkcją podstawową: akwakultura, infrastruktura techniczna, dziedzictwo kulturowe, badania naukowe, poszukiwanie, rozpoznawanie złóż kopalin oraz wydobywanie kopalin ze złóż i ochrona brzegu morskich wód wewnętrznych. Funkcje te wskazano jako dopuszczalne z ograniczeniami wskazanymi na kartach poszczególnych akwenów, w zależności od istniejących uwarunkowań lub potrzeb rozwojowych w ramach poszczególnych akwenów. Zakaz akwakultury na całym Zalewie Kamieńskim wynika z charakteru zbiornika i w ocenie ichtiologów nie ma tutaj dogodnych warunków do prowadzenia hodowli organizmów morskich. Zalew Kamieński charakteryzuje się stosunkowo niewielką powierzchnią wód (około 44 km2), a ponadto jest akwenem silnie zróżnicowanym pod względem morfologicznym i hydrologicznym. Na tym niewielkim obszarze znajdują się liczne obiekty przyrodniczo cenne oraz miejsca rozrodcze wielu gatunków ryb. Obszar ten jest wykorzystywany głównie jako miejsce połowów ryb przez rybaków, choć znajdują się tu wydzielone akweny o innych funkcjach podstawowych, co ogranicza prowadzenie połowów rybackich. Wprowadzenie możliwości wykorzystania poszczególnych Dziennik Ustaw – 160 – Poz. 675 – 3 – akwenów czy podakwenów do akwakultury mogłoby prowadzić do znacznych konfliktów i ograniczeń w funkcjach podstawowych. Dla przykładu, wprowadzenie nawet niewielkich powierzchniowo podakwenów na akwenach o funkcji podstawowej rybołówstwo, gdzie dopuszczona byłaby akwakultura, prowadziłoby do znaczącego zmniejszenia powierzchni do połowu ryb, ze względu na to, że odległość od ustawionych w wodzie klatek, sadzów do chowu organizmów w akwakulturze powinna wynosić około 300–500 m, aby nie było konfliktów spowodowanych niszczeniem sieci rybackich. Dotyczy to również akwenów o innych funkcjach podstawowych. Zakaz ten jest szczególnie związany z realizacją wytycznych polityki Rady Europy (rozporządzenie Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo (Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2008, str. 36, Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 104 z 01.04.2022, str. 51)), która za cel obrała sobie uniknięcie zmian w ekosystemach, zapobieganie negatywnym biologicznym interakcjom z populacjami miejscowymi, w tym zmianom genetycznym oraz ograniczeniu rozprzestrzeniania gatunków niedocelowych i ich szkodliwego oddziaływania na siedliska przyrodnicze. Zalew Kamieński jest akwenem silnie zeutrofizowanym, o dużej ilości substancji biogennych, w związku z tym wprowadzenie akwakultury mogłoby wpłynąć negatywnie na środowisko wodne, przez zmiany fizykochemiczne wody. Wprowadzenie akwakultury w tak stosunkowo małym zbiorniku wodnym może skutkować utratą siedlisk oraz pogorszeniem warunków troficznych wynikających z wprowadzenia takiej hodowli. Ponadto nie wpłynął żaden wniosek dotyczący wprowadzenia możliwości akwakultury na Zalewie Kamieńskim. Wznoszenie sztucznych wysp i konstrukcji zostało dopuszczone w akwenach jako dopełnienie innych funkcji, takich jak ochrona środowiska i przyrody, funkcjonowanie portu lub przystani, transport, turystyka, sport i rekreacja, obronność i bezpieczeństwo państwa oraz rybołówstwo. Ustalając zasady realizacji funkcji dopuszczalnej infrastruktura techniczna, jako podstawową zasadę przyjęto oszczędne korzystanie z przestrzeni – zakaz układania sieci infrastruktury technicznej w sposób rozproszony. Elementy liniowe należy układać w sposób możliwie równoległy do siebie, z zachowaniem minimalnych buforów bezpieczeństwa, wskazanych w warunkach technicznych. Ponadto, dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi po torach wodnych, wskazano wymóg ustanowienia strefy bezpieczeństwa wokół powstałych elementów infrastrukturalnych, w której będzie obowiązywać zakaz kotwiczenia (z wyjątkiem kotwiczenia awaryjnego oraz kotwiczenia związanego z pracami instalacyjnymi i serwisowymi). Dziennik Ustaw – 161 – Poz. 675 – 4 – Wśród głównych ograniczeń dla realizacji funkcji dopuszczalnej związanej z poszukiwaniem, rozpoznawaniem złóż kopalin oraz wydobywaniem kopalin ze złóż wskazano w planie zakaz wznoszenia sztucznych wysp i konstrukcji służących do wydobycia węglowodorów. Wydobywanie węglowodorów zostało ograniczone do elementów liniowych infrastruktury technicznej wyprowadzających węglowodory na ląd, jak np. rurociągi. Zastosowany w planie zakaz był podyktowany szczególnymi uwarunkowaniami Zalewu Kamieńskiego i jego otoczenia. Zalew jest akwenem zamkniętym, zatem w przypadku wydostania się ropy do wód akwenu doszłoby do wystąpienia katastrofy ekologicznej o znacznym zasięgu – negatywnego wpływu na stan zasobów przyrodniczych (florę i faunę) zarówno w wodzie, jak i na lądzie. W przypadku rozlewu ropy na tor wodny Dziwnów – Wolin działania polegające na neutralizacji zanieczyszczeń wymagałyby wyłączenia funkcji transportowej toru wodnego na dłuższy czas. Niemniej realizację samej funkcji dopuszczalnej związanej z poszukiwaniem, rozpoznawaniem złóż kopalin oraz wydobywaniem kopalin ze złóż dopuszczono we wszystkich akwenach, z wyjątkiem akwenów o funkcji podstawowej transport oraz ochrona środowiska i przyrody. Zakazem realizacji funkcji dopuszczalnej poszukiwanie, rozpoznawanie złóż kopalin oraz wydobywanie kopalin ze złóż objęto również naruszanie elementów liniowych infrastruktury technicznej. Zakazując na obszarze planu lokalizacji sztucznych wysp i konstrukcji służących do wydobycia węglowodorów, kierowano się „zasadą przezorności”. W przypadku prowadzenia ocen oddziaływania na środowisko, w szczególności na obszary Natura 2000, polega ona na tym, że nierozwiązane, racjonalne wątpliwości zawsze interpretuje się „na korzyść środowiska”. Jeżeli nie da się ustalić, czy negatywne oddziaływanie wystąpi czy też nie, zakłada się, że wystąpi. Na płaszczyźnie ocen środowiskowych praktycznym wymiarem zastosowania zasady przezorności powinna być odmowa wyrażenia zgody na realizację działań, których skutki są niepewne, niejasne, wątpliwe lub ryzykowne. Kierując się tą zasadą, wątpliwość, czy dane negatywne oddziaływanie należy uznać za znaczące czy nieznaczące, rozstrzygnąć należy na korzyść środowiska, przyjmując, że będzie ono znaczące, natomiast wątpliwość, czy dane działania pogorszą integralność obszaru Natura 2000, czy nie odniosą takiego skutku – przyjmując, że pogorszą integralność itd. Zasada wymaga, aby wszelkie prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych skutków traktować tak, jak pewność ich wystąpienia. Podsumowując, oceniono, że istnieją przesłanki środowiskowe zakazujące lokalizowanie takich inwestycji. W planie zwrócono szczególną uwagę na walory przyrodnicze i turystyczne wykorzystanie zalewu. Nadzalewowe gminy w dużej mierze swój rozwój opierają na działalności turystycznej Dziennik Ustaw – 162 – Poz. 675 – 5 – i rybołówstwie (platformy mogłyby ograniczać miejsca połowu). Ze względu na istniejące, unikatowe walory krajobrazowe konieczne jest ich zachowanie i ochrona. W planie nie wyznaczono akwenów o funkcji podstawowej pozyskiwanie energii odnawialnej ze względu na przepisy Ustawy, zgodnie z którymi na morskich wodach wewnętrznych zakazuje się wznoszenia i wykorzystywania elektrowni wiatrowych. Pozostałych instalacji do pozyskiwania energii odnawialnej na obszarze planu nie przewiduje się. Badania naukowe zostały wskazane jako funkcja dopuszczalna na wszystkich akwenach. Wśród ograniczeń w ich wykonywaniu ustalenia planu wskazują na następujące zakazy ich prowadzenia: 1) w sposób naruszający system ochrony brzegu; 2) w sposób zakłócający lęg ptaków lub oddziaływający na brzeg i inne miejsca akwenu, w których odbywa się lęg ptaków; 3) w sposób naruszający elementy liniowe; 4) w sposób zagrażający bezpieczeństwu żeglugi. Wyznaczając granice poszczególnych akwenów, w pierwszej kolejności dokonano wydzielenia akwenów o funkcji podstawowej transport oznaczonych symbolem „T”, tj.: 1) akwen ZKA.3.T, zapewniający obsługę i rozwój portów morskich w Dziwnowie, Kamieniu Pomorskim, Sierosławiu i Wolinie; 2) akwen ZKA.35.T, zapewniający obsługę i rozwój portu morskiego w Wolinie oraz połączenie z Zalewem Szczecińskim. Akweny o funkcji podstawowej transport wyznaczono w oparciu o przebieg istniejących torów wodnych wraz ze strefami buforowymi, w których nie można wykonywać rybołówstwa. Akweny te zostały wyznaczone na podstawie: 1) zarządzenia nr 5 Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie z dnia 8 sierpnia 2017 r. w sprawie określenia infrastruktury zapewniającej dostęp do portów morskich w Dziwnowie, Kamieniu Pomorskim, Lubinie, Mrzeżynie, Nowym Warpnie, Policach, Stepnicy, Trzebieży, Wapnicy i Wolinie oraz do przystani morskich w Międzyzdrojach, Niechorzu i Rewalu (Dz. Urz. Woj. Zach. poz. 3487, z 2019 r. poz. 5262 oraz z 2021 r. poz. 1076); 2) zarządzenia nr 4 Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie z dnia 29 grudnia 2021 r. w sprawie określenia akwenów portowych oraz ogólnodostępnych obiektów, urządzeń i instalacji wchodzących w skład infrastruktury portowej w portach morskich w Dziwnowie, Kamieniu Pomorskim, Lubinie, Mrzeżynie, Nowym Warpnie, Policach, Przytorze, Sierosławiu, Stepnicy, Trzebieży, Wapnicy, Wolinie, Dźwirzynie, Kołobrzegu, Darłowie oraz w przystaniach Dziennik Ustaw – 163 – Poz. 675 – 6 – morskich w Karsiborze, Międzyzdrojach, Niechorzu, Rewalu, Łunowie, Ustroniu Morskim, Unieściu, Chłopach, Dąbkach i Jarosławcu (Dz. Urz. Woj. Zach. poz. 6105); 3) zarządzenia nr 3 Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie z dnia 26 lipca 2013 r. Przepisy Portowe (Dz. Urz. Woj. Zach. poz. 2932). Zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami używanie narzędzi połowowych dla celów komercyjnych jest dozwolone m.in. w odległości nie mniejszej niż 150 m od osi torów wodnych. Odległość ta została przyjęta jako strefa ochronna toru wodnego. W granicach akwenu transportowego (ZKA.3.T) znalazły się ponadto niewielkie fragmenty obszaru, które nie pełnią żadnych szczególnych funkcji – fragment akwenu zlokalizowany przy południowo-zachodnim brzegu Wyspy Chrząszczewskiej, i z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo toru wodnego wskazano transport jako funkcję podstawową dla tych obszarów. Wprowadzenie na akwenie o funkcji podstawowej transport zakazu nurkowania, z wyjątkiem działań ratunkowych i związanych z bezpieczeństwem żeglugi, prac nurkowych związanych z oczyszczaniem dna z niewybuchów oraz wydobywaniem obiektów zabytkowych, było podyktowane zapewnieniem bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi. W części akwenów, na których znajdują się tarliska i miejsca podchowu narybku ryb komercyjnych, wprowadzono dodatkowe ograniczenia realizacji funkcji. Ponadto na akwenach o funkcji podstawowej transport jest dopuszczone rybołówstwo rekreacyjne, a jest zakazane uprawianie rybołówstwa. W dalszej kolejności wyznaczone zostały akweny o funkcji podstawowej funkcjonowanie portu lub przystani (Ip). Granice tych akwenów są zbieżne z granicami portów morskich określonymi rozporządzeniami ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej wydanymi na podstawie art. 45 ust. 1 Ustawy. Wydzielenie przedmiotowych akwenów miało na celu zapewnienie przestrzeni do realizacji priorytetowych kierunków Polityki morskiej Rzeczypospolitej Polskiej do roku 2020, tj. rozwoju portów morskich, konkurencyjnego transportu morskiego oraz poprawy bezpieczeństwa i ochrony żeglugi. Są to akweny Ip: ZKA.14.Ip – port morski w Kamieniu Pomorskim, ZKA.19.Ip – morski port rybacki w Sierosławiu, ZKA.34.Ip i ZKA.36.Ip – port morski w Wolinie, w których dopuszcza się budowę nowych elementów infrastruktury portowej i turystycznej, przy uwzględnieniu ochrony istniejących już umocnień brzegu, sztucznych wysp i konstrukcji oraz innych budowli hydrotechnicznych. Dodatkowo dla akwenu ZKA.14.Ip w zakresie realizacji inwestycji, należy wziąć pod uwagę, że akwen znajduje się w strefie ochrony uzdrowiskowej, o czym informuje część 12 pkt 3 dla tego akwenu. Dziennik Ustaw – 164 – Poz. 675 – 7 – Akweny o funkcji podstawowej funkcjonowanie portu lub przystani, stanowiące porty morskie, są wyłączone na stałe z wykonywania rybołówstwa, toteż dla akwenów tych nie dopuszczono wykonywania funkcji podstawowej rybołówstwo. Akwenami, które ze względu na wysokie wartości przyrodnicze wymagały wprowadzenia szczególnych zasad ich ochrony, są akweny o funkcji podstawowej ochrona środowiska i przyrody. Dla akwenów tych istotne było wprowadzenie przepisów, które zagwarantują zachowanie ich w niepogorszonym stanie, a nawet przyczynią się do ich poprawy. W wyniku zidentyfikowania najcenniejszych środowiskowo obszarów wyznaczono dwa akweny o funkcji podstawowej ochrona środowiska i przyrody. Akweny te wyznaczono z uwagi na uwarunkowania środowiskowe i cenne zasoby flory i fauny. Akwen ZKA.12.O obejmuje obszar Zatoki Karpinki, siedliska licznych stanowisk gatunków chronionych i w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Kamień Pomorski jest oznaczony jako projektowany użytek ekologiczny (występowanie borowin), stanowi tym samy cenny obszar przyrodniczy. Dodatkowo akwen ten w części jest objęty strefą ochrony uzdrowiska Kamień Pomorski. Akwen jest położony w granicach specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 „Ujście Odry i Zalew Szczeciński” (PLH320018) i obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 „Zalew Kamieński i Dziwna” (PLB320011). Drugim akwenem o tej samej funkcji podstawowej jest akwen ZKA.22.O. Jest to cenny obszar przyrodniczy wskazany w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Kamień Pomorski jako projektowany rezerwat przyrody (pn. „Rezerwat przyrody Zatoka Cicha”), gdzie znajdują się tarliska i miejsca podchowu narybku ryb oraz obowiązuje całoroczny zakaz rybołówstwa. Również stałymi, niezmiennymi w planie, są granice akwenu o funkcji podstawowej obronność i bezpieczeństwo państwa. Granice akwenu ZKA.5.B zostały wyznaczone na podstawie granicy obszaru 1 wchodzącego w skład Morskiego Portu Wojennego Dziwnów określonego rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie granic Morskiego Portu Wojennego Dziwnów (Dz. U. poz. 1089). Ze względu na specyfikę pełnionej przez niego funkcji, zasadne było wprowadzenie przede wszystkim zakazu lokalizacji na jego obszarze sztucznych wysp i konstrukcji mogących zakłócić obserwację techniczną i wzrokową oraz łączność radiową oraz w sposób zagrażający bezpieczeństwu państwa. W związku z tym, że obszar ten jest miejscem odbywania ćwiczeń wojskowych, zasadne było ponadto wprowadzenie na akwenie czasowego zakazu uprawiania rybołówstwa i żeglugi. Dziennik Ustaw – 165 – Poz. 675 – 8 – Na podstawie istniejących uwarunkowań, tj. istniejącego zagospodarowania linii brzegowej i wód Zalewu Kamieńskiego oraz złożonych do planu wniosków złożonych na etapie przystąpienia do sporządzania projektu planu, o których mowa w art. 37e ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy, wyznaczono w dalszej kolejności akweny o funkcji podstawowej turystyka, sport i rekreacja. Akweny te zostały wyznaczone w sposób niepowodujący konfliktów z rybołówstwem, które na obszarze wód Zalewu Kamieńskiego zajmuje szczególne miejsce. Z analizy istniejącego zagospodarowania oraz ilości złożonych wniosków wynikało, że na obszarze opracowania istnieje duża presja na turystyczno- -rekreacyjne użytkowanie wód Zalewu Kamieńskiego. Turystyka wodna została dopuszczona z ograniczeniami na całym obszarze objętym planem. Ponadto funkcja ta, zgodnie z ustaleniami planu, powinna być wykonywana w sposób niezakłócający innych funkcji dopuszczalnych w danym akwenie. Aby ograniczyć presję tej formy użytkowania na środowisko przyrodnicze, ograniczono jej wykonywanie (tworzenie kąpielisk i miejsc wykorzystywanych do kąpieli) do miejsc występowania na lądzie istniejących sieci komunikacyjnej i infrastrukturalnej. Ograniczono przy tym realizację portów i przystani oraz budowę nowych elementów infrastruktury turystycznej (domy na wodzie, przystanki tramwaju wodnego, tarasy widokowe, pomosty, pirsy, slipy, miejsca postoju jednostek turystycznych) do miejsc spełniających wymogi utrzymania właściwego stanu systemu ochrony brzegu. Funkcja podstawowa turystyka, sport i rekreacja została podzielona na trzy grupy akwenów oznaczonych symbolem „S”. Akweny wyznaczono na podstawie istniejącego wykorzystania akwenu oraz złożonych wniosków, uwzględniając wyposażenie nabrzeży w infrastrukturę techniczną oraz dostępność z lądu. Pierwsza grupa (ZKA.9.S, ZKA.20.S, ZKA.24.S, ZKA.27.S, ZKA.28.S, ZKA.31.S) to akweny, gdzie zakazuje się, z uwagi na uwarunkowania środowiska, lokalizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej, takich jak domy na wodzie, przystanki tramwaju wodnego, tarasy widokowe, mola, pomosty, pirsy, slipy oraz miejsca postoju jednostek turystycznych. Wskazane zakazy wynikają z faktu istnienia w strefie brzegowej ww. akwenów bardzo dobrze rozwiniętej strefy roślinności wynurzonej i zanurzonej. Roślinność ta stanowi miejsca tarła i podchowu wielu gatunków ryb. Mimo to akweny te są obecnie wykorzystywane również jako miejsca lokalnej turystyki, w związku z tym obie te funkcje mogą być realizowane bez uciążliwości dla środowiska. Przykładowo w akwenach ZKA.27.S i ZKA.28.S, mimo że funkcją podstawową jest turystyka, sport i rekreacja, znajdują się doskonałe warunki tarliskowe dla ryb. Stąd też okresowo (tj. od dnia 5 maja do dnia 5 czerwca) akweny te są wyłączone z rybołówstwa i w związku z tym, aby nie Dziennik Ustaw – 166 – Poz. 675 – 9 – zakłócać tarła ryb, a jednocześnie umożliwić wykorzystanie turystyczne tych akwenów, podjęto decyzję o restrykcyjnych zakazach. W pozostałych akwenach, mimo że nie wyznaczono miejsc ochronnych dla gromadnego rozrodu ryb, znaczna szerokość pasa trzcinowisk wskazuje na możliwość odbywania tarła ryb. Wprowadzone zakazy w realizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej wynikają także z istniejących uwarunkowań na lądzie: w bezpośrednim sąsiedztwie akwenów ZKA.20.S, ZKA.24.S, ZKA.27.S, ZKA.28.S i ZKA.31.S po stronie lądowej występuje szeroki pas trzcin. Ponadto tereny w bezpośrednim sąsiedztwie ww. akwenów są niezagospodarowane w strefie brzegowej. Na ww. akwenach, mimo wskazanych ograniczeń, dopuszcza się uprawianie turystyki wodnej, sportów wodnych i rekreacji, w szczególności udostępnienie akwenów przybrzeżnych na kąpieliska, miejsca okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, dla potrzeb żeglarstwa i żeglarstwa deskowego, w tym imprez sportowych oraz żeglugi sezonowej turystycznej, ale ogranicza się budowę i utrzymanie infrastruktury turystycznej do lokalizacji niestałych miejsc postoju jednostek turystycznych do miejsc spełniających wymogi utrzymania właściwego stanu systemu ochrony brzegu, przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych. W tej kategorii akwenów mogą występować ograniczenia w tworzeniu kąpielisk oraz miejsc wykorzystywanych do kąpieli, do miejsc niezagrażających bezpieczeństwu życia ludzi, z uwzględnieniem istniejących na lądzie uwarunkowań sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz uwarunkowań przyrodniczych (np. występowanie solnisk nadmorskich oraz szerokich pasów trzcin, potencjalnie stanowiących siedliska chronionych gatunków zwierząt). Szczególnym przypadkiem jest akwen ZKA.9.S położony pośrodku Zalewu Kamieńskiego, między torami wodnymi. Stanowi on akwen wykorzystywany do przeprowadzania zawodów żeglarskich, stąd ograniczenia w lokalizacji infrastruktury turystycznej. Druga grupa akwenów (ZKA.7.S, ZKA.8.S, ZKA.15.S, ZKA.16.S, ZKA.18.S, ZKA.21.S i ZKA.23.S) to akweny, gdzie z uwagi na uwarunkowania środowiskowe zakazuje się lokalizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej, takich jak domy na wodzie, przystanki tramwaju wodnego, tarasy widokowe, a dopuszcza się uprawianie turystyki wodnej, sportów wodnych i rekreacji, w szczególności udostępnienie akwenów przybrzeżnych na kąpieliska, miejsca okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, dla potrzeb żeglarstwa i żeglarstwa deskowego, w tym imprez sportowych oraz żeglugi sezonowej turystycznej. W akwenach tych ogranicza się budowę i utrzymanie infrastruktury turystycznej do lokalizacji mola, pomostów, pirsów, slipów oraz pomostów, w tym miejsc postoju jednostek turystycznych do miejsc spełniających wymogi Dziennik Ustaw – 167 – Poz. 675 – 10 – utrzymania właściwego stanu systemu ochrony brzegu, przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych. W omawianych akwenach mogą występować ograniczenia w tworzeniu kąpielisk oraz miejsc wykorzystywanych do kąpieli, do miejsc niezagrażających bezpieczeństwu życia ludzi, z uwzględnieniem istniejących na lądzie uwarunkowań sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz uwarunkowań przyrodniczych (np. występowanie solnisk nadmorskich oraz stanowisk chronionych gatunków zwierząt). Wszystkie informacje w zakresie występowania dodatkowych ograniczeń w realizacji inwestycji związanych z funkcją podstawową lub funkcjami dopuszczonymi są zawarte w części 12 kart akwenów. Wprowadzone w planie zakazy realizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej wynikają z istniejących uwarunkowań przyrodniczych: 1) akwen ZKA.7.S sąsiaduje z obszarem narażonym na niebezpieczeństwo powodzi, a ponadto część akwenu jest zlokalizowana w zasięgu potencjalnego użytku ekologicznego „Sokoliczka”; 2) akwen ZKA.8.S sąsiaduje z obszarem narażonym na niebezpieczeństwo powodzi oraz z polem refulacyjnym „Międzywodzie”, a w bezpośrednim sąsiedztwie akwenu występuje potencjalny zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Dziwnowskie słonawy”; 3) akwen ZKA.15.S – w bezpośrednim sąsiedztwie południowej części akwenu występuje potencjalny rezerwat przyrody „Solniska na Wyspie Chrząszczewskiej”. Wyjątkiem jest podakwen ZKA.15.S.1, stanowiący zatoczkę, gdzie z uwagi na istniejące zainwestowanie nabrzeży w pomosty cumownicze oraz infrastrukturę techniczną na lądzie, jako zaplecze mariny, dopuszczono lokalizację nowych elementów infrastruktury turystycznej, takich jak domy na wodzie, przystanki tramwaju wodnego czy tarasy widokowe; 4) akweny ZKA.16.S i ZKA.18.S – akweny znajdują się w zasięgu strefy ochronnej uzdrowiska C; 5) akweny ZKA.21.S i ZKA.23.S – w bezpośrednim sąsiedztwie akwenów, po stronie lądowej, występuje szeroki pas trzcin. Ostateczne rozstrzygnięcia inwestycyjne mogą nastąpić po otrzymaniu bardzo precyzyjnych informacji co do zakresu i przedmiotu inwestycji na etapie realizacji procesu budowlanego. W trzeciej grupie akwenów (ZKA.2.S, ZKA.4.S, ZKA.10.S, ZKA.13.S, ZKA.30.S, ZKA.32.S i ZKA.33.S) dopuszcza się realizację portów i przystani (jeżeli taka funkcja jest dopuszczona) oraz budowę nowych elementów infrastruktury turystycznej, takich jak domy na wodzie, przystanki tramwaju wodnego, tarasy widokowe, mola, pomosty, pirsy, slipy, miejsca postoju jednostek turystycznych w miejscach spełniających wymogi utrzymania właściwego stanu systemu ochrony brzegu, jednak przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych z uwagi na położenie akwenów Dziennik Ustaw – 168 – Poz. 675 – 11 – w obszarze Natura 2000. Podobne ograniczenia dotyczą tworzenia kąpielisk – ustalono ograniczenia w tworzeniu kąpielisk oraz miejsc wykorzystywanych do kąpieli, do miejsc niezagrażających bezpieczeństwu życia ludzi, z uwzględnieniem istniejących na lądzie uwarunkowań sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz uwarunkowań przyrodniczych. Na tych akwenach wprowadzono zakazy we fragmentach wskazanych jako podakweny. Ograniczenia i zakazy te dotyczą realizacji niektórych inwestycji wymienionych w katalogu zapisanych w poszczególnych funkcjach podstawowych lub dopuszczalnych. Zakazy te wynikają z uwarunkowań środowiskowych, w tym występowania gatunków chronionych czy zachowania naturalnej linii brzegowej, sąsiedztwa obszarów chronionych na lądzie (podakweny: ZKA.10.S.1, ZKA.32.S.1). W wyniku wyznaczenia ww. akwenów, po przeanalizowaniu zasadności lokalizacji i wielkości akwenów turystyczno-sportowych, wyznaczone zostały akweny o funkcji podstawowej rybołówstwo. Akweny te uwzględniają lokalizację żaków, stałe i czasowe tarliska ryb oraz miejsca wykonywania rybołówstwa. Rybołówstwo jako funkcja podstawowa została ustalona jako funkcja wiodąca na obszarze planu. Funkcją tą wypełniono obszar, na którym nie określono funkcji turystyka, sport i rekreacja, ochrona środowiska i przyrody, transport, obronność i bezpieczeństwo państwa albo funkcjonowanie portu lub przystani. Akweny R to akweny stale wykorzystywane dla połowu ryb z dopuszczeniem wykorzystania i lokalizacji inwestycji związanych z badaniami naukowymi, infrastrukturą techniczną, ochroną brzegu morskich wód wewnętrznych, poszukiwaniem, rozpoznawaniem złóż kopalin oraz wydobywaniem kopalin ze złóż, sztucznymi wyspami i konstrukcjami, transportem oraz turystyką, sportem i rekreacją, na których mogą występować ograniczenia wynikające z dziedzictwa kulturowego oraz ochrony środowiska i przyrody (ZKA.6.R.1, ZKA.6.R.2, ZKA.6.R.3, ZKA.6.R.4, ZKA.6.R.5, ZKA.6.R.6, ZKA.11.R.1, ZKA.11.R.2, ZKA.11.R.3 ZKA.11.R.4). Pierwszą grupę akwenów o funkcji podstawowej rybołówstwo tworzą akweny, w których dopuszczono realizację elementów infrastruktury turystycznej, takich jak pomosty, pirsy, slipy i miejsca postoju jednostek turystycznych w miejscach spełniających wymogi utrzymania właściwego stanu systemu ochrony brzegu, przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych, oraz wskazano na ograniczenia w tworzeniu kąpielisk oraz miejsc wykorzystywanych do kąpieli, do miejsc niezagrażających bezpieczeństwu życia ludzi, z uwzględnieniem istniejących na lądzie uwarunkowań sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz uwarunkowań przyrodniczych. Są to akweny: ZKA.1.R (z wyjątkiem podakwenów 1.1 i 1.3), ZKA.6.R (z wyjątkiem podakwenów Dziennik Ustaw – 169 – Poz. 675 – 12 – 6.1, 6.2 i 6.5), ZKA.11.R (z wyjątkiem podakwenów 11.1, 11.2 i 11.3), ZKA.17.R (z wyjątkiem podakwenów 17.2, 17.3 i 17.4). Z uwagi na rozległość akwenów oraz graniczenie z naturalną linią brzegową, ograniczono możliwości przekształcenia linii brzegu do niezbędnego minimum, tj. w celu zachowania istniejącej infrastruktury lub realizacji inwestycji uwarunkowanej bezpośrednim sąsiedztwem na lądzie, w tym np. realizacją pomostów czy kąpielisk. Umożliwiono realizację funkcji dopuszczalnych z ograniczeniami, i realizację inwestycji przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z uwarunkowań środowiska. Wprowadzone zakazy realizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej wynikają z następujących uwarunkowań przyrodniczych: 1) podakweny 1.1 i 1.3 sąsiadują z obszarem narażonym na niebezpieczeństwo powodzi, znajdują się w zasięgu strefy ochronnej uzdrowiska C, w akwenie ZKA.1.R są zlokalizowane tarliska i miejsca podchowu narybku ryb, w części podakwenu 1.3 występuje potencjalny użytek ekologiczny „Sokoliczka” – warunkiem realizacji inwestycji jest jego uwzględnienie; 2) podakweny 6.1, 6.2 i 6.5 znajdują się w zasięgu strefy ochronnej uzdrowiska C, są zlokalizowane tu tarliska i miejsca podchowu narybku ryb, w bezpośrednim sąsiedztwie akwenu, w pasie od Dziwnowa do Międzywodzia, występują płaty siedliska przyrodniczego 1330 solniska nadmorskie, natomiast po stronie lądowej w rejonie Jarzębowa i Unina występuje szeroki pas trzcin; teren ten jest cenny dla wielu gatunków ptaków jako ich miejsce lęgowe i żerowiskowe (zwłaszcza strefa brzegowa, przybrzeżna i strefa szuwarów); w bezpośrednim sąsiedztwie północnej części akwenu ZKA.6.R występuje potencjalny zespół przyrodniczo- -krajobrazowy „Dziwnowskie słonawy”; 3) podakweny 11.1, 11.2 i 11.3 znajdują się w zasięgu strefy ochronnej uzdrowiska C, są tu zlokalizowane tarliska i miejsca podchowu narybku ryb, a w bezpośrednim sąsiedztwie północnej części akwenu ZKA.11.R występuje potencjalny zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Klif Chrząszczewski”; 4) podakweny 17.2, 17.3 i 17.4 znajdują się w zasięgu strefy ochronnej uzdrowiska C, są tu zlokalizowane tarliska i miejsca podchowu narybku ryb, w bezpośrednim sąsiedztwie południowej części akwenu ZKA.17.R teren jest niedostępny, po stronie lądowej występuje szeroki pas trzcin, wskazany jako cenny dla ptaków wodno-błotnych, w północnej części akwenu ZKA.17.R występuje potencjalny użytek ekologiczny „Zatoka Chrząszczewska”, natomiast w południowo-wschodniej części akwenu – potencjalny rezerwat przyrody „Zatoka Cicha”. Dziennik Ustaw – 170 – Poz. 675 – 13 – Drugą kategorią akwenów o funkcji podstawowej rybołówstwo (ZKA.25.R, ZKA.26.R, ZKA.29.R) są akweny, gdzie zakazuje się, z uwagi na uwarunkowania środowiska (w tym zachowanie naturalnej linii brzegowej), lokalizacji nowych elementów infrastruktury turystycznej, takich jak tarasy widokowe, mola, pomosty, pirsy, slipy, miejsca postoju jednostek turystycznych, a dopuszcza się uprawianie turystyki wodnej, sportów wodnych i rekreacji, w szczególności udostępnienie akwenów przybrzeżnych na kąpieliska, miejsca okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, dla potrzeb żeglarstwa i żeglarstwa deskowego, w tym imprez sportowych oraz żeglugi sezonowej turystycznej. Mogą występować ograniczenia w tworzeniu kąpielisk oraz miejsc wykorzystywanych do kąpieli, do miejsc niezagrażających bezpieczeństwu życia ludzi, z uwzględnieniem istniejących na lądzie uwarunkowań sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz uwarunkowań przyrodniczych. Wszystkie ograniczenia w realizacji funkcji dopuszczalnych zostały określone w ustaleniach szczegółowych dla poszczególnych akwenów w części 12 kart akwenów. Wprowadzone na tych akwenach zakazy i ograniczenia wynikały z następujących uwarunkowań przyrodniczych: 1) w akwenach są zlokalizowane tarliska i miejsca podchowu narybku ryb; 2) w bezpośrednim sąsiedztwie akwenu ZKA.26.R występuje szeroki pas trzcin. W celu uniknięcia konfliktów użytkowania pozostałych akwenów z funkcją rybołówstwa, plan wprowadza dodatkowo okresowe ograniczenia połowów ryb w miejscach gromadnego ich tarła i migracji (ZKA.1.R, ZKA.6.R, ZKA.17.R, ZKA.25.R, ZKA.26.R i ZKA.29.R). Ponadto dla akwenów ZKA.11.R, ZKA.26.R i ZKA.29.R ustalone zostały okresowe ograniczenia w ruchu jednostek pływających w miejscach tarlisk ryb, w szczególności w południowej części akwenu. Obszar objęty planem jest położony w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 „Zalew Kamieński i Dziwna” (PLB320011). Ze względu na działania ochronne wskazane w projekcie planu ochrony dla tego obszaru w granicach planu wyznaczono akweny i podakweny na potrzeby ochrony kluczowych miejsc odpoczynku, rozrodu, żerowania i pierzenia ptaków wodno-błotnych oraz ochrony miejsc odpoczynku ptaków wodno-błotnych objętych ochroną w ramach obszaru Natura 2000 „Zalew Kamieński i Dziwna”. Są nimi: 1) akweny: ZKA.7.S, ZKA.8.S, ZKA.9.S, ZKA.10.S, ZKA.22.O, ZKA.23.S, ZKA.24.S, ZKA.25.R, ZKA.28.S, ZKA.30.S i ZKA.31.S; 2) podakweny: 1.1, 1.2, 1.3, 6.2, 6.3, 6.4, 6.5, 6.6, 11.1, 11.3, 11.4, 17.1, 17.3, 17.4, 26.1, 29.1 i 32.1. W ramach inwentaryzacji zrealizowanej na potrzeby opracowania projektu planu zebrano informacje, które przedstawiono na poniższych rysunkach. Dziennik Ustaw – 171 – Poz. 675 – 14 – RYSUNEK UWARUNKOWAŃ Skorowidz arkuszy Rysunek orientacyjny określający lokalizację obszaru objętego planem w stosunku do wybrzeża Dziennik Ustaw – 172 – Poz. 675 – 15 – Dziennik Ustaw – 173 – Poz. 675 – 16 – Dziennik Ustaw – 174 – Poz. 675 – 17 – Dziennik Ustaw – 175 – Poz. 675 – 18 – Dziennik Ustaw – 176 – Poz. 675 – 19 – Dziennik Ustaw – 177 – Poz. 675 Dziennik Ustaw – 178 – Poz. 675 Załącznik nr 3 RYSUNEK PLANU STANOWIĄCY CZĘŚĆ GRAFICZNĄ PLANU Skorowidz arkuszy Rysunek orientacyjny określający lokalizację obszaru objętego planem w stosunku do wybrzeża Załącznik nr 3RYSUNEK PLANU STANOWIĄCY CZĘŚĆ GRAFICZNĄ PLANU Dziennik Ustaw – 179 – Poz. 675 – 2 – Dziennik Ustaw – 180 – Poz. 675 – 3 – Dziennik Ustaw – 181 – Poz. 675 – 4 – Dziennik Ustaw – 182 – Poz. 675 – 5 – Dziennik Ustaw – 183 – Poz. 675 – 6 – Dziennik Ustaw – 184 – Poz. 675 – 7 –