art. 4

Artykuł 4 1. Właściwe władze centralne Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajduje się rzeźnia lub zakład rozbioru mięsa, zapewniają, aby zatwierdzenia, określonego w art. 3 ust. 1 lit. a) i b), udzielało się wyłącznie w przypadku, gdy przestrzegane są przepisy rozdziałów I–III załącznika I. Właściwe władze centralne zapewniają, aby przestrzeganie tych przepisów było stale nadzorowane przez urzędowego lekarza weterynarii; właściwe władze centralne zapewniają także, aby udzielone zatwierdzenie zostało cofnięte w przypadku nieprzestrzegania tych przepisów. 2. Wszystkie zatwierdzone rzeźnie i zakłady rozbioru mięsa rejestruje się w odrębnych wykazach, przy czym każda rzeźnia i zakład rozbioru posiada weterynaryjny numer identyfikacyjny zatwierdzenia. Każde Państwo Członkowskie dostarcza innym Państwom Członkowskim oraz Komisji wykazy zatwierdzonych rzeźni i zakładów rozbioru oraz weterynaryjne numery identyfikacyjne zatwierdzenia oraz powiadamia je, w miarę potrzeb, o każdym cofnięciu lub udzieleniu zatwierdzenia. 3. Gdy Państwo Członkowskie uzna, że postanowienia regulujące zatwierdzenie nie są przestrzegane lub zaprzestano ich przestrzegania w rzeźni lub zakładzie rozbioru mięsa w innym Państwie Członkowskim, powiadamia ono wówczas odpowiednio właściwe władze centralne danego Państwa Członkowskiego. Powiadomione Państwo Członkowskie podejmuje wszelkie niezbędne środki oraz powiadamia właściwą władzę centralną Państwa Członkowskiego o podjętych decyzjach oraz o przyczynach uzasadniających podjęcie takich decyzji. Jeśli Państwo Członkowskie, które poinformowało o nieprzestrzeganiu postanowień, obawia się, że niezbędne środki nie zostały podjęte lub są nieodpowiednie, może odpowiednio powiadomić Komisję, która występuje o opinię jednego lub więcej biegłych lekarzy weterynarii. Jeśli Komisja stwierdzi, w świetle tej opinii, że postanowienia regulujące zatwierdzenie nie są przestrzegane lub zaprzestano ich przestrzegania, upoważnia Państwo Członkowskie do tymczasowego zakazania wprowadzania świeżego mięsa na jego terytorium, pochodzącego z danej rzeźni lub, które zostało rozebrane w danym zakładzie rozbioru mięsa. Na wniosek Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za udzielenie zatwierdzenia, Komisja cofa upoważnienie po uzyskaniu innej opinii od jednego lub większej liczby biegłych lekarzy weterynarii i upewnieniu się, że zatwierdzenie jest uzasadnione. Biegli lekarze weterynarii są obywatelami innego Państwa Członkowskiego niż państwo biorące udział w sporze. Po konsultacji z Państwami Członkowskimi Komisja ustanawia ogólne zasady dotyczące stosowania niniejszego ustępu, w szczególności w zakresie wyznaczania biegłych lekarzy weterynarii i procedury, według której prowadzi się postępowanie w zakresie wydawania opinii przez biegłych lekarzy weterynarii. 4. Chłodnie składowe, nawet w przypadku gdy znajdują się poza rzeźnią, w zakresie dotyczącym przechowywania świeżego mięsa nadzorowane są przez urzędowego lekarza weterynarii. Właściwe władze centralne Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajduje się chłodnia składowa, odpowiedzialne są za zatwierdzenie tej chłodni, w której przechowuje się świeże mięso, oraz za cofnięcie zatwierdzenia.