art. 8

Artykuł 8 1. Państwa Członkowskie, nie wydając kart pobytu, uznają prawo do pobytu na ich terytorium: a) pracownika wykonującego pracę najemną, jeżeli działalność nie jest planowana na dłużej niż trzy miesiące. Dokument, na podstawie którego osoba taka wjechała na terytorium Państwa Członkowskiego, oraz oświadczenie pracodawcy w sprawie planowanego okresu zatrudnienia uznawane będą za wystarczające do legalnego pobytu; oświadczenie pracodawcy nie będzie jednakże wymagane w przypadku pracowników objętych przepisami dyrektywy Rady z dnia 25 lutego 1964 r. [5], dotyczącej realizacji swobody przedsiębiorczości i swobodnego świadczenia usług w odniesieniu do pośrednictwa handlowego, przemysłu i rzemiosła. b) pracownika, który mając miejsce pobytu na terytorium Państwa Członkowskiego, do którego z reguły powraca codziennie lub co najmniej raz w tygodniu, jest zatrudniony na terytorium innego Państwa Członkowskiego. Właściwy organ państwa, w którym jest on zatrudniony, może wydać takiemu pracownikowi specjalne zezwolenie, ważne przez pięć lat i automatycznie odnawialne; c) pracownika sezonowego, który posiada umowę o pracę poświadczoną przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na którego terytorium przybył w celu wykonywania pracy. 2. We wszystkich przypadkach, o których mowa w ust. 1, właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego mogą zażądać, by pracownik meldował swoją obecność na jego terytorium.