art. 3

Artykuł 3 Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 1192/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie wspólnych zasadach normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania Państw Członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej, Państwa Członkowskie nie podejmują żadnych środków koordynacyjnych ani nie nakładają zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej, która obejmuje przyznawanie pomocy na podstawie art. 77 Traktatu, z wyjątkiem następujących przypadków lub okoliczności: 1. Koordynacja transportu: a) w momencie, kiedy pomoc przyznana przedsiębiorstwu kolejowemu, nieobjęta rozporządzeniem (EWG) nr 1192/69 jest przeznaczona jako rekompensata za dodatkowe obciążenia finansowe, nakładane na te przedsiębiorstwa w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami transportowymi i które zaliczają się do jednej z rubryk normalizacji, wymienionych w tym rozporządzeniu; b) do chwili wejścia w życie wspólnych zasad w sprawie podziału kosztów infrastruktury, tam gdzie pomoc jest przyznana przedsiębiorstwom, które muszą ponosić wydatki związane z infrastrukturą, z której korzystają, podczas kiedy inne przedsiębiorstwa nie podlegają takiemu obciążeniu. Przy określaniu wysokości sumy pomocy przyznanej w ten sposób należy wziąć pod uwagę te koszty infrastruktury, których nie muszą ponosić konkurencyjne środki transportu; c) w momencie, kiedy celem pomocy jest promowanie: - badań nad bardziej oszczędnymi formami transportu i technologii dla całej Wspólnoty, albo - rozwoju bardziej oszczędnych form transportu i technologii dla całej Wspólnoty, Pomoc taka będzie ograniczona do etapu badawczo-rozwojowego i może nie obejmować handlowego wykorzystania takich form transportu i technologii; d) do chwili wejścia w życie reguł wspólnotowych w sprawie dostępu do rynku transportu tam, gdzie pomoc jest przyznawana jako środek tymczasowy i wyjątkowy w celu usunięcia, w ramach części planu reorganizacji, przerostów zdolności przewozowej, powodujących poważne problemy strukturalne, przyczyniając się do efektywniejszego zaspokojenia potrzeb rynku transportu. 2. Zwrot za wywiązywanie się z niektórych zobowiązań właściwych dla pojęcia usługi publicznej: do chwili wejścia w życie stosownych reguł wspólnotowych, w momencie kiedy dokonano płatności wobec przedsiębiorstw kolejowych, drogowych oraz transportu w żegludze śródlądowej w ramach rekompensaty zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonych na nie przez państwo lub władze publiczne i obejmujące albo: - zobowiązania taryfowe nieobjęte definicją podaną w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69; albo - przedsiębiorstwa transportowe lub działalności, do których rozporządzenie nie ma zastosowania. 3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 75 ust. 3 Traktatu, Rada stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji może zmienić wykaz podany w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.