art. 2

Dyrektywa Komisji z dnia 22 grudnia 1969 r. oparta na przepisach art. 33 ust. 7 w sprawie zniesienia środków mających skutek równoważny do ograniczeń ilościowych w przywozie i nieprzewidzianych innymi przepisami przyjętymi na mocy Traktatu EWG

31970L0050

Treść przepisu

Artykuł 2 1. Niniejsza dyrektywa przewiduje środki, z wyjątkiem tych stosowanych do towarów krajowych i towarów przywożonych, utrudniające przywóz, który mógłby mieć miejsce w przypadku, gdyby ich nie było, włącznie z tymi środkami, które stwarzają przeszkody dla przywozu albo utrudniają lub zwiększają jego koszty w stosunku do zbytu towarów krajowych. 2. W szczególności przewiduje ona środki, które na każdym etapie wprowadzania do obrotu podporządkowują przywóz i zbyt towarów przywożonych, z wyjątkiem formalności wymaganych wyłącznie w odniesieniu do wyrobów przywożonych, innemu i trudniejszemu warunkowi niż ten przewidziany dla towarów krajowych. Równocześnie przewiduje ona w szczególności te środki, które sprzyjają towarom krajowym lub przyznają im preferencje, z wyłączeniem pomocy, co może łączyć się lub nie z pewnymi warunkami. 3. Należy uporządkować następujące wymienione środki, które: a) ustalają wyłącznie dla towarów przywożonych ceny minimalne lub maksymalne, poniżej lub powyżej których przywóz jest zabroniony, ograniczony lub podlega warunkom mogącym utrudnić przywóz; b) nakładają dla towarów przywożonych mniej korzystne ceny niż dla towarów krajowych; c) określają marże zysku lub inne składniki cen tylko dla towarów przywożonych lub określają je inaczej dla towarów krajowych i przywożonych, na niekorzyść tych drugich; d) uniemożliwiają jakiekolwiek podwyżki cen towarów przywożonych łączące się z dodatkowymi kosztami i opłatami związanymi z przywozem; e) ustalają ceny towarów wyłącznie na podstawie ceny zakupu lub jakości towarów krajowych na takim poziomie, który ma na celu utrudnienie przywozu; f) obniżają wartość przywożonych towarów, w szczególności przez obniżenie rzeczywistej wartości, lub podwyższają ich koszty; g) podporządkowują dostęp przywożonych towarów na rynek krajowy warunkowi posiadania agenta lub przedstawiciela na terenie Państwa Członkowskiego przywozu; h) ustanawiają warunki płatności wyłącznie dla towarów przywożonych lub też określają dla towarów przywożonych warunki inne i trudniejsze do spełnienia od tych ustalonych dla towarów krajowych; i) wymagają, wyłącznie w przypadku przywozu, poręczenia lub zaliczki; j) ustanawiają, wyłącznie w odniesieniu do towarów przywożonych, warunki dotyczące w szczególności ich kształtu, rozmiaru, wagi, składu, wyglądu, konfekcjonowania lub ustanawiają warunki inne i trudniejsze do spełnienia od tych ustalonych dla towarów krajowych; k) utrudniają osobom prywatnym zakup towarów przywożonych lub zachęcają je do zakupu jedynie towarów krajowych albo im nakazują taki zakup lub przyznają preferencyjne warunki; l) całkowicie lub częściowo uniemożliwiają korzystanie z wyposażenia lub urządzeń krajowych tylko produktom przywożonym lub też zastrzegają, całkowicie lub częściowo, korzystanie z tych usług i sprzętu jedynie dla towarów krajowych; m) zabraniają lub ograniczają odwoływanie się do reklamowania towarów przywożonych albo całkowicie lub częściowo ograniczają możliwości takiego odwoływania jedynie do towarów krajowych; n) zabraniają, ograniczają lub nakładają składowanie wyłącznie towarów przywożonych; całkowicie lub częściowo zastrzegają możliwości składowania tylko dla towarów krajowych lub też nakładają na składowanie towarów przywożonych warunki inne i trudniejsze do spełnienia od tych ustalonych dla towarów krajowych; o) podporządkowują przywóz warunkowi przyznania wzajemności przez jedno lub więcej Państw Członkowskich; p) przewidują, że towary przywożone muszą podlegać całkowicie lub częściowo przepisom różniącym się od tych obowiązujących w kraju przywozu; q) ustalają niewystarczające lub zbyt duże ograniczenia czasowe dla towarów przywożonych w stosunku do średniego czasu trwania transakcji, do których takie ograniczenia są stosowane; r) poddają towary przywożone kontrolom innym niż związane z procedurą odprawy celnej, których nie wykonuje się w stosunku do towarów krajowych, lub takim, które są bardziej rygorystyczne w odniesieniu do towarów przywożonych niż do towarów krajowych, chociaż byłoby to niezbędne dla zapewnienia równoważnej ochrony; s) zastrzegają możliwości stosowania nazewnictwa niewskazującego pochodzenia lub źródła tylko do towarów krajowych.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy