art. 10

PIERWSZA DYREKTYWA RADY z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie

31973L0239

Treść przepisu

Artykuł 10 1. Każde Państwo Członkowskie wymaga, aby zakład mający swoją centralę na terytorium innego Państwa Członkowskiego i ubiegający się o zezwolenie na otwarcie przedstawicielstwa lub oddziału: a) przedłożył swój statut oraz listę członków zarządu i kierownictwa; b) przedstawił zaświadczenie wystawione przez właściwe organy kraju głównej siedziby zakładu, potwierdzające posiadanie przez zakład zezwolenia na prowadzenie działalności w określonych grupach ubezpieczeń, oraz posiadanie minimalnego funduszu gwarancyjnego lub minimalnego marginesu wypłacalności, jeśli ten ostatni jest wyższy, obliczonego zgodnie z art. 16 ust. 3, oraz określające ubezpieczane przez zakład ryzyka oraz środki finansowe określone w art. 11 ust. 1 lit. e); c) przedłożył plan działalności zgodnie z art. 11; d) ustanowił swojego upoważnionego przedstawiciela, mającego stałe miejsce zamieszkania i pobytu w kraju przyjmującym, dysponującego odpowiednim umocowaniem do zaciągania zobowiązań w imieniu zakładu wobec osób trzecich oraz reprezentowania jego interesów wobec władz i sądów tego kraju; jeżeli przedstawiciel posiada osobowość prawną, to jego główna siedziba musi mieścić się w kraju przyjmującym oraz winien on z kolei powołać do reprezentowania jego interesów osobę fizyczną spełniającą powyższe warunki. Państwo Członkowskie nie może odmówić zaakceptowania wskazanego przez zakład przedstawiciela, chyba że nie ma on dobrej opinii lub odpowiednich kwalifikacji merytorycznych, które obowiązują członków zarządu zakładu mających swoją główną siedzibę na terytorium wspomnianego Państwa. W odniesieniu do towarzystwa Lloyd's, w przypadku postępowania sądowego toczącego się w kraju przyjmującym, wynikającego ze zobowiązań ubezpieczeniowych, ubezpieczeni nie mogą być traktowani bardziej niekorzystnie, niżby to miało miejsce w przypadku postępowania sądowego wszczętego przeciwko przedsiębiorstwom bardziej konwencjonalnego rodzaju. Z tego powodu upoważniony przedstawiciel musi posiadać odpowiednie umocowanie, umożliwiające mu występowanie w charakterze pozwanego oraz musi on, jako pełnomocnik, mieć zdolność do zaciągania zobowiązań w imieniu zainteresowanych ubezpieczycieli zrzeszonych w towarzystwie Lloyd's. 2. Każde Państwo Członkowskie wymaga, aby w celu rozszerzenia działalności przedstawicielstwa lub oddziału czy to na inne grupy ubezpieczeń, czy też na inne części terytorium kraju w przypadku przewidzianym w art. 6 ust. 2 lit. b), ubiegający się o zezwolenie przedłożył plan działalności zgodnie z art. 11 i przestrzegał warunków przedstawionych w ust. l lit. b). 3. Takie środki koordynacyjne nie stanowią przeszkody w egzekwowaniu przez Państwa Członkowskie przepisów wymagających od wszystkich zakładów ubezpieczeniowych zatwierdzania ogólnych i szczegółowych warunków polis, taryf i wszelkich innych dokumentów koniecznych do normalnego sprawowania nadzoru. 4. Powyższe przepisy nie mogą wymagać, aby jakikolwiek wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności byt rozpatrywany w świetle ekonomicznych wymagań rynku.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy